کره جنوبی به کاهش وابستگی به نفت و گاز خاورمیانه می‌پردازد

Yesterday 17:10

کره جنوبی در حال آماده‌سازی برای تنوع بخشیدن به زنجیره تأمین انرژی خود به طور قابل توجهی است، به طوری که دولت قصد دارد وابستگی خود به نفت خام خاورمیانه را تا سال ۲۰۳۵ به ۵۰٪ یا کمتر کاهش دهد. این استراتژی بخشی از نخستین طرح جامع امنیت منابع بلندمدت سئول است که در پاسخ به آسیب‌پذیری‌های ناشی از درگیری‌ها و اختلالات اخیر در جریان‌های انرژی جهانی توسعه یافته است.

این کشور در سال ۲۰۲۵ حدود ۷۰٪ از نفت خام خود را از خاورمیانه وارد کرد که اقتصاد انرژی‌بر آن را به ویژه در معرض اختلالات در مسیرهای دریایی کلیدی، از جمله تنگه هرمز، قرار می‌دهد. طبق نقشه‌راه جدید، سئول قصد دارد تأمین‌کنندگان، مسیرهای حمل و نقل، ترتیبات قراردادی و انواع نفت خام را تنوع بخشد تا تأمین‌ها را در دوران بحران‌های ژئوپولیتیکی مقاوم‌تر کند.

کره جنوبی همچنین قصد دارد ذخایر استراتژیک خود را تقویت کند. دولت قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ ظرفیت ذخیره‌سازی نفت را به میزان ۲۰ میلیون بشکه افزایش دهد و هم ذخایر ملی و هم ذخایر بین‌المللی مشترک را افزایش دهد. این اقدام به منظور ارائه حفاظت بیشتر به پالایشگران و صنایع در برابر قطع ناگهانی واردات طراحی شده است.

گاز طبیعی نیز یکی دیگر از محورهای این استراتژی است. سئول قصد دارد وابستگی خود به گاز خاورمیانه را تا سال ۲۰۳۵ زیر ۳۰٪ نگه دارد، در حالی که وابستگی آن به گاز خاورمیانه در سال ۲۰۲۵ به حدود ۲۰٪ کاهش یافته بود. دولت همچنین در تلاش است تا میعانات بیشتری را تأمین کند، که نوعی نفت خام سبک است و به طور گسترده به عنوان ماده اولیه برای تولید نفتا، که یک ورودی مهم برای صنعت پتروشیمی کره جنوبی است، استفاده می‌شود.

رویکرد جدید اهمیت گسترده‌تری برای امنیت انرژی کره جنوبی را منعکس می‌کند، که منابع فسیلی داخلی محدودی دارد و به شدت به واردات برای تأمین بخش‌های تولیدی و صنعتی خود وابسته است. هر گونه اختلال طولانی در جریان‌های نفت و گاز می‌تواند بر حمل و نقل، تولید برق، پتروشیمی و سایر صنایع بزرگ تأثیر بگذارد.

سئول همچنین استراتژی امنیت منابع خود را فراتر از هیدروکربن‌ها گسترش می‌دهد. دولت قصد دارد تعداد مواد معدنی حیاتی تحت مدیریت رسمی را از ۳۸ به ۵۱ افزایش دهد و موادی از جمله ژرمانیوم، فسفر، فلوراسپار و ۱۰ عنصر نادر را اضافه کند. این منابع برای صنایعی مانند نیمه‌رساناها، باتری‌ها و تولید پیشرفته مهم هستند.

دولت قصد دارد تعداد مواد معدنی تحت برنامه‌های ذخیره‌سازی را از ۲۴ به ۲۹ افزایش دهد و اهداف حداکثر ذخیره‌سازی را از ۱۸۰ روز به حداکثر ۳۶۵ روز برای مواد معدنی که به‌ویژه در برابر اختلالات تأمین آسیب‌پذیر هستند، افزایش دهد. این اقدامات به منظور کاهش ریسک قطع تولید ناشی از تنش‌های ژئوپولیتیکی یا محدودیت‌های تجارت بین‌المللی طراحی شده است.

تغییر سیاست کره جنوبی در حالی انجام می‌شود که بازارهای انرژی همچنان نسبت به بی‌ثباتی در خاورمیانه حساس هستند. این کشور همچنین در حال بررسی راه‌هایی برای حفاظت از حمل و نقل تجاری و حفظ دسترسی به مسیرهای دریایی حیاتی است که ارتباط بین امنیت انرژی، تجارت و تاب‌آوری اقتصادی ملی را نشان می‌دهد.

با کاهش تمرکز بر روی تعداد محدودی از تأمین‌کنندگان و تقویت ذخایر استراتژیک، سئول در تلاش است تا از واکنش‌های کوتاه‌مدت به یک مدل امنیت منابع بلندمدت منتقل شود. انتظار می‌رود این استراتژی به یک جزء مهم از تلاش‌های کره جنوبی برای حفاظت از پایه صنعتی خود در برابر اختلالات آینده در بازارهای جهانی انرژی و مواد معدنی تبدیل شود.