موفقیت بزرگ SpaceX در بازیابی مرحله بالایی Starship در هوا

19:30

SpaceX یک دستاورد بزرگ در مهندسی هوافضا به دست آورده است و موفق به بازیابی مرحله بالایی راکت فوق‌العاده Starship خود پس از یک ماموریت مداری بیش از 22 ساعت شده است. این عملیات بی‌سابقه که در تاریخ 14 نوامبر 2026 به پایان رسید، یک گام مهم به سوی هدف این شرکت برای توسعه یک سیستم پرتاب کاملاً قابل استفاده مجدد است.

این موفقیت در تأسیسات Starbase SpaceX در بوکا چیکا، تگزاس، به وقوع پیوست، جایی که فضاپیما پس از تکمیل تقریباً 14 مدار به دور سیاره به زمین بازگشت. به جای فرود بر روی یک سکوی معمولی یا فرود در اقیانوس، وسیله به وسیله دو بازوی مکانیکی بزرگ متصل به برج پرتاب گرفته شد، در حرکتی که به یکی از نمایش‌های مهندسی قابل توجه برنامه تبدیل شده است.

یک ماموریت 22 ساعته که مرزهای فنی را جابجا کرد

بازیابی موفقیت‌آمیز پس از پرواز آزمایشی پانزدهم Starship که در تاریخ 13 نوامبر آغاز شد، صورت گرفت. این وسیله پرتاب بزرگ از جنوب تگزاس به پرواز درآمد و با 33 موتور Raptor خود به پرواز درآمد و سپس به دو بخش اصلی خود تقسیم شد.

بوستر Super Heavy در ابتدا سفر بازگشت خود را آغاز کرد، اما SpaceX بعداً بازیابی برنامه‌ریزی شده را لغو کرد. پس از یک وقفه در طول پرواز، بوستر از محل پرتاب منحرف شد و در بالای خلیج مکزیک منهدم شد.

با این حال، مرحله بالایی به ماموریت خود ادامه داد. پس از رسیدن به ارتفاع تقریباً 277 کیلومتر، فضاپیما 26 ماهواره Starlink نسل سوم را مستقر کرد و سپس به مدت بیش از 20 ساعت در مدار پایین زمین باقی ماند.

سفر مداری طولانی آن فرصتی برای مهندسان فراهم کرد تا عملکرد وسیله را تحت شرایط سخت فضایی ارزیابی کنند، به ویژه توانایی آن در مقابل قرارگیری طولانی‌مدت در دماهای شدید و خلأ فضا.

بازوهای مکانیکی یک بازیابی تاریخی را کامل کردند

پس از تکمیل مسیر مداری خود، Starship سفر بازگشت به زمین را آغاز کرد. فضاپیما با موفقیت موتورها را دوباره روشن کرد تا به سمت پایین بیاید و سپس از جو عبور کرد و به سمت تأسیسات پرتاب نزدیک شد.

مرحله نهایی عملیات نیاز به دقت فوق‌العاده‌ای داشت. وسیله باید در حین نزدیک شدن به برج پرتاب، یک موقعیت عمودی کنترل‌شده را حفظ می‌کرد تا دو بازوی مکانیکی آن، که به طور معمول به عنوان چوب‌های chopsticks Mechazilla شناخته می‌شوند، فضاپیما را محکم کنند.

این عملیات با موفقیت به پایان رسید و واکنش‌های هیجان‌انگیزی از تماشاگران و پرسنل SpaceX که در نزدیکی تأسیسات جمع شده بودند، ایجاد کرد.

برای SpaceX، این اولین بازیابی موفق مرحله بالایی Starship پس از یک پرواز مداری است. اگرچه این شرکت قبلاً توانایی خود را در بازیابی بوسترهای Super Heavy نشان داده بود، اما بازگرداندن خود فضاپیما نمایانگر یک سطح جدید از دستاوردهای فنی است.

قابلیت استفاده مجدد همچنان چالش اصلی است

این موفقیت اخیر استراتژی بلندمدت SpaceX را در راستای ساخت Starship به طور کامل قابل استفاده مجدد تقویت می‌کند. این شرکت قصد دارد هر دو مرحله وسیله پرتاب خود را بازیابی کند و هزینه‌های مرتبط با تولید راکت‌های جدید را کاهش دهد و به طور بالقوه امکان افزایش فراوانی پرتاب‌ها را فراهم کند.

با این حال، چالش‌های مهندسی قابل توجهی باقی مانده است. عملکرد و دوام موتورهای Raptor همچنان نیاز به توجه دارد، در حالی که سیستم حفاظت حرارتی باید در برابر دماهای شدید تولید شده در حین ورود به جو مقاوم باشد.

سپر حرارتی Starship، که از هزاران کاشی سرامیکی تشکیل شده است، یکی از اجزای فنی چالش‌برانگیز برنامه باقی می‌ماند. اطمینان از اینکه این عناصر حفاظتی در طول پروازهای مکرر سالم بمانند، برای دستیابی به چرخش سریع وسیله ضروری خواهد بود.

ماموریت اخیر باید اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد ساختاری فضاپیما، سیستم‌های پیشرانه و قابلیت‌های حفاظت حرارتی به مهندسان ارائه دهد.

یک گام بزرگ به سوی آرزوهای قمری NASA

توسعه Starship همچنین پیامدهای مهمی برای آرزوهای ایالات متحده در زمینه اکتشاف فضایی دارد. NASA به این فضاپیما به عنوان بخشی از برنامه آرتمیس خود اعتماد دارد، که هدف آن بازگرداندن فضانوردان به سطح ماه و ایجاد یک حضور انسانی بلندمدت در اطراف ماه است.

توانایی بازیابی و استفاده مجدد از Starship می‌تواند به طور قابل توجهی بر اقتصاد و الزامات عملیاتی ماموریت‌های قمری آینده تأثیر بگذارد. همچنین می‌تواند از پروژه‌های بلندپروازانه‌تری که شامل حمل بار، تجهیزات و به احتمال زیاد افراد به مقاصد فراتر از زمین می‌شود، حمایت کند.

فراتر از اکتشاف قمری، SpaceX به استفاده از این وسیله برای حمایت از ماموریت‌های مریخ و گسترش شبکه ماهواره‌ای Starlink خود چشم‌دوخته است.

اگرچه شکست در بازیابی بوستر Super Heavy نشان می‌دهد که این سیستم هنوز کاملاً قابل استفاده مجدد نیست، اما موفقیت در بازیابی مرحله بالایی یک دستاورد قابل توجه است. SpaceX نشان داده است که یک فضاپیمای مداری به این مقیاس می‌تواند به محل پرتاب خود بازگردد و به طور مکانیکی بازیابی شود.

چالش بعدی تبدیل این نمایش فناوری به یک عملیات قابل اعتماد و تکرارپذیر است که شرکت را به نسل جدیدی از حمل و نقل فضایی نزدیک‌تر می‌کند.