مراکش، ریشه در آفریقا و دروازه‌ای بین اروپا و اقیانوس اطلس

Tuesday 27 January 2026 - 11:30

برخلاف برخی برداشت‌های اخیر که در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌شود، مراکش یک «جزیره» منزوی نیست، بلکه کشوری است که عمیقاً ریشه در آفریقا دارد و از نظر تاریخی و جغرافیایی با محیط مغرب، آفریقا و عربی-اسلامی خود مرتبط است. این تصور غلط که نشان‌دهنده انزوای پادشاهی است، با واقعیت‌های تاریخی و پیوندهای تمدنی که طی قرن‌ها توسط سلسله‌های متوالی مراکشی، از ادریسیان گرفته تا علویان، ایجاد شده است، در تضاد است.

این پادشاهی همواره نقش استراتژیکی به عنوان پلی بین آفریقای جنوب صحرا و مناطق اروپا-مدیترانه و اقیانوس اطلس ایفا کرده است. شهرهایی مانند سجیلماسه، اولین قلمرو مستقل در شرق مراکش، مسیرهای تجاری فراصحرا را ساختار بخشیدند و گردش کالا، ایده‌ها و فرهنگ‌ها را تسهیل کردند. واحه‌های مراکش نیز به عنوان مراکز ضروری برای این تبادل عمل کردند.

در زمان سلطنت شاه محمد ششم، مراکش با قرار دادن آفریقا در قلب سیاست خارجی خود، این سنت را ادامه داده است. این پادشاهی روابط دیپلماتیک و اقتصادی خود را با کشورهای آفریقایی تقویت کرده، زیرساخت‌های استراتژیکی مانند ابتکار آتلانتیک برای کشورهای آفریقایی، کریدورهای لجستیکی که کشورهای محصور در خشکی را به سواحل مراکش متصل می‌کند و پروژه گاز نیجریه-مراکش-اروپا را توسعه داده است. مراکش همچنین گذرگاه‌های زمینی به موریتانی و سنگال را تقویت کرده و ادغام منطقه‌ای و اتصال قاره‌ای را تقویت کرده است.

بنابراین، این پادشاهی خود را به عنوان یک بازیگر کلیدی در توسعه منطقه‌ای و تقویت روابط جنوب-جنوب قرار می‌دهد، در حالی که نقش خود را به عنوان پلی بین آفریقا، اروپا و اقیانوس اطلس تثبیت می‌کند. این رویکرد استراتژیک با تعهد تاریخی پادشاهی سازگار است، که همواره از ریشه‌های آفریقایی خود حمایت کرده و در عین حال همکاری و ثبات را در همسایگی و فراتر از آن ترویج می‌دهد.

مراکش نشان می‌دهد که قدرت آن به همان اندازه که در میراث تاریخی و تمدنی آن نهفته است، در زیرساخت‌های مدرن و دیپلماسی فعال آن نیز نهفته است و به آفریقا دریچه‌ای به جهان یورو-آتلانتیک ارائه می‌دهد و به طور فعال در تحکیم صلح، همکاری و توسعه در این قاره مشارکت می‌کند.