یک سوم جمعیت جهان در معرض آلودگی بالای اوزون قرار دارد

16:32

حدود یک سوم جمعیت جهان در طی هشت ماه اول سال 2026 در معرض سطوح بسیار بالای آلودگی اوزون در سطح زمین قرار داشتند، بر اساس ارزیابی جدیدی از خدمات پایش جو کوپرنیکوس اتحادیه اروپا. این یافته‌ها رابطه فزاینده نزدیک بین شرایط اقلیمی، آتش‌سوزی‌ها و کیفیت هوا را برجسته می‌کند.

تحلیل انجام شده، که دوره زمانی از 1 ژانویه تا 15 سپتامبر را پوشش می‌دهد، نشان داد که 34% از جمعیت جهانی کیفیت هوای خود را به عنوان «بسیار ضعیف» به خاطر غلظت‌های اوزون تجربه کردند. 17% دیگر در شرایطی که به عنوان «ضعیف» طبقه‌بندی شده بود، قرار داشتند، در حالی که تنها سهم کوچکی از جمعیت جهانی سطوح اوزون را به طور مداوم خوب تجربه کردند.

اوزون در سطح زمین به طور مستقیم به جو منتشر نمی‌شود. این ماده زمانی تشکیل می‌شود که نور خورشید و گرما واکنش‌های شیمیایی را که شامل آلاینده‌های ناشی از وسایل نقلیه، فعالیت‌های صنعتی، آتش‌سوزی‌ها و سایر منابع است، تحریک می‌کند. بر خلاف لایه اوزون محافظ در ارتفاعات بالا، اوزون نزدیک به زمین برای سلامت انسان مضر است و می‌تواند بافت ریه را تحریک کند، آسم را تشدید کند و به مشکلات تنفسی کمک کند.

ارزیابی کوپرنیکوس نقش آب و هوای شدید در تشدید این مشکل را زیر سوال می‌برد. موج‌های گرما شرایط مناسبی برای تشکیل اوزون فراهم می‌کنند، در حالی که آتش‌سوزی‌های بزرگ آلاینده‌هایی را آزاد می‌کنند که می‌توانند به تولید اوزون کمک کنند و دود را به مسافت‌های طولانی ارسال کنند. بنابراین، آلودگی می‌تواند بر مناطق دور از منبع اصلی انتشار تأثیر بگذارد.

اروپا و آمریکای شمالی در سال 2026 شاهد اپیزودهای قابل توجهی از آلودگی اوزون بودند، با موج‌های گرما و آتش‌سوزی‌های بزرگ که به کاهش کیفیت هوا کمک کردند. دود ناشی از آتش‌سوزی‌ها می‌تواند از مرزهای ملی عبور کند و تحت شرایط جوی مناسب، بر جمعیت‌های هزاران کیلومتر دورتر تأثیر بگذارد.

آسیا بالاترین نسبت افرادی را که در معرض شرایط بسیار ضعیف اوزون قرار دارند، ثبت کرد. بر اساس ارزیابی، 53% از جمعیت این قاره کیفیت هوای بسیار ضعیفی مرتبط با اوزون را تجربه کردند، در حالی که 22% دیگر در معرض شرایط ضعیف یا بسیار ضعیف بودند. توسعه صنعتی سریع، انتشارهای حمل و نقل، سوزاندن کشاورزی و آتش‌سوزی‌های مکرر همگی به چالش‌های کیفیت هوای این منطقه کمک می‌کنند.

چندین شهر بزرگ آسیایی در دوره‌ای که گزارش پوشش داده است، غلظت‌های اوزون به‌ویژه بالایی را ثبت کردند، از جمله دهلی نو، داکا، چونگ‌کینگ و لاهور. ترکیب گرمای شدید، انتشارهای شهری و آلودگی منطقه‌ای می‌تواند شرایطی را ایجاد کند که در آن سطوح اوزون به سرعت افزایش یابد.

این وضعیت همچنین دشواری کنترل آلودگی اوزون را در مقایسه با برخی دیگر از آلاینده‌های هوا نشان می‌دهد. سیاست‌های اروپایی به کاهش انتشار چندین آلاینده مضر در دهه‌های اخیر کمک کرده است، اما اوزون به دلیل اینکه تشکیل آن تنها به انتشارهای محلی وابسته نیست، بلکه به دما، نور خورشید و شرایط جوی نیز بستگی دارد، دشوارتر است.

آمریکای شمالی نیز در معرض آلودگی قابل توجهی قرار گرفت. حدود دو سوم از جمعیت این منطقه کیفیت هوای خود را به عنوان ضعیف یا بسیار ضعیف تجربه کردند، با وجود سیاست‌های طولانی‌مدت هدفمند برای کاهش انتشارها. ارزیابی نشان می‌دهد که تغییر شرایط اقلیمی می‌تواند تلاش‌ها برای بهبود بیشتر سطوح اوزون را پیچیده کند.

آفریقا به طور کلی سطوح کمتری از آلودگی اوزون بسیار بالا را ثبت کرد، اگرچه وضعیت بین مناطق به طور قابل توجهی متفاوت بود. حدود 8% از جمعیت قاره در معرض شرایط اوزون بسیار ضعیف قرار داشتند، در حالی که 19% دیگر در معرض کیفیت هوای طبقه‌بندی شده در دسته‌های ضعیف یا بسیار ضعیف بودند.

در آمریکای جنوبی، چندین منطقه شهری بزرگ نیز سطوح بالای اوزون را تجربه کردند. سائو پائولو غلظت‌های به‌ویژه بالایی را ثبت کرد، در حالی که ریو دو ژانیرو نیز دوره‌هایی از آلودگی بسیار بالا را تجربه کرد. با وجود این اپیزودها، ارزیابی نشان داد که 81% از جمعیت آمریکای جنوبی شرایط اوزون را از خوب تا قابل قبول تجربه کردند.

اوشیانا نتایج نسبتاً مطلوبی را ثبت کرد. حدود 66% از جمعیت استرالیا و نیوزیلند سطوح اوزون خوبی را تجربه کردند، در حالی که 34% باقی‌مانده در معرض شرایطی بودند که به عنوان قابل قبول طبقه‌بندی شده بودند.

یافته‌ها اهمیت ترکیب سیاست‌های آلودگی هوا با اقدام در زمینه اقلیم را زیر سوال می‌برد. کاهش انتشارها از حمل و نقل، صنعت و سایر منابع می‌تواند آلاینده‌های دخیل در تشکیل اوزون را کاهش دهد، در حالی که تدابیر برای محدود کردن خطرات آتش‌سوزی و سازگاری با گرماهای شدیدتر می‌تواند به حفاظت از کیفیت هوا کمک کند.

ارزیابی کوپرنیکوس نشان می‌دهد که آلودگی اوزون تنها یک مشکل زیست‌محیطی محلی نیست. تشکیل آن به شدت تحت تأثیر آب و هوا و اقلیم است، در حالی که آلاینده‌ها و دود آتش‌سوزی می‌توانند از مرزها عبور کنند. با افزایش دما و افزایش فراوانی رویدادهای آب و هوایی شدید، پایش و کاهش آلودگی اوزون احتمالاً یک چالش عمده برای سلامت عمومی و محیط زیست باقی خواهد ماند.