صنعت دفاعی اروپا در برابر تقاضاهای جنگی اوکراین با چالش مواجه است

Monday 07 - 15:47

صنعت دفاعی اروپا با چالش فزاینده‌ای مواجه است زیرا اوکراین از شرکای غربی خود می‌خواهد تا از تحویل تسلیحات متعارف فراتر رفته و به سمت تولید مشترک، انتقال فناوری و شراکت‌های صنعتی حرکت کنند که قادر به پاسخگویی سریع‌تر به نیازهای میدان نبرد باشند.

کی‌یف به طور فزاینده‌ای به دنبال همکاری بلندمدت با شرکت‌های دفاعی اروپایی است، از جمله تأسیس تأسیسات تولیدی، توافق‌های لیسانس و خطوط تولید مشترک. این تغییر در حالی رخ می‌دهد که اوکراین با نیازهای مالی قابل توجهی برای بخش دفاع خود مواجه است، در حالی که سرعت تغییرات فناوری در میدان نبرد همچنان در حال افزایش است.

بر اساس گزارشی از یوراکتیو، یکی از مشکلات اصلی در فرآیندهای طولانی‌مدت مربوط به برنامه‌های دفاعی اروپایی نهفته است. برخی از ابتکارات ممکن است بین پنج تا 10 سال طول بکشد تا از مرحله برنامه‌ریزی به مرحله اجرا برسد، که این زمان‌بندی با نیازهای عملیاتی سریعاً در حال تغییر اوکراین به شدت در تضاد است.

یک مقام کمیسیون اروپا که به طور نزدیک با صنعت دفاعی اوکراین همکاری می‌کند، اذعان کرد که سیستم موجود فاقد انعطاف‌پذیری است. شرکت‌های اروپایی می‌توانند سال‌ها همان سیستم‌ها را تولید کنند، در حالی که ماهیت جنگ در اوکراین می‌تواند در عرض چند ماه تغییر کند زیرا روسیه تاکتیک‌های خود را تغییر می‌دهد و فناوری‌های جدید، به ویژه پهپادها، معرفی می‌شوند.

گزارش شده است که تولیدکنندگان دفاعی اوکراینی به همتایان اروپایی خود گفته‌اند که اگر تأمین مالی کافی و قراردادهای محکم برای گسترش عملیات خود دریافت کنند، می‌توانند تولید را به طور قابل توجهی افزایش دهند. وزرای دفاع اروپا همچنین تمایل خود را برای تسریع در آزادسازی وجوه مرتبط با وام 90 میلیارد یورویی اتحادیه اروپا، پس از درخواست‌های ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، برای فراهم کردن سریع‌تر تأمین مالی، نشان داده‌اند.

با این حال، تأمین مالی تنها بخشی از مشکل است. حتی زمانی که شرکت‌های اروپایی و اوکراینی توافق‌هایی درباره سرمایه‌گذاری‌های مشترک یا لیسانس‌های فناوری امضا می‌کنند، تبدیل این تعهدات به تأسیسات تولید عملیاتی ممکن است ماه‌ها طول بکشد.

همکاری بین شرکت‌های دفاعی اوکراینی و اروپایی به ویژه در بخش پهپادها گسترش یافته است. مقامات اوکراینی استدلال می‌کنند که توافق‌های لیسانس نمایانگر یک تغییر از مدلی است که عمدتاً بر اساس تحویل تسلیحات استوار است به سمت یک ادغام صنعتی عمیق‌تر. ایگور فدرکو، رئیس شورای صنعت دفاعی اوکراین، تخمین زده است که تأسیس و به‌کارگیری یک تأسیسات مشابه ممکن است حداقل هشت ماه طول بکشد به دلیل نیاز به آموزش پرسنل و تکمیل فرآیندهای قانونی در هر دو کشور.

دسترسی به بازار اروپا مانع دیگری را پیش می‌آورد. شرکت‌های دفاعی اوکراینی که به دنبال صادرات محصولات خود به کشورهای اتحادیه اروپا هستند ممکن است با فرآیندهای تأیید طولانی‌مدت مواجه شوند، حتی اگر هیچ ممنوعیت قانونی کلی در مورد چنین صادراتی وجود نداشته باشد. مقامات اروپایی همچنین به الزامات قانونی و مالی اشاره کرده‌اند که شرکت‌ها ممکن است قبل از دریافت مجوز باید رعایت کنند.

در عین حال، محصولات دفاعی اوکراین که به بازار اروپا وارد می‌شوند باید با استانداردها و مقررات اتحادیه اروپا مطابقت داشته باشند. مقامات دفاعی و امنیتی پارلمان اروپا استدلال کرده‌اند که برخی از سیستم‌های نظامی اروپایی بسیار پیچیده و گران‌قیمت هستند، که سوالاتی را در مورد اینکه آیا مدل‌های تأمین موجود به اندازه کافی قابل سازگاری با واقعیت‌های جنگ مدرن هستند، مطرح می‌کند.

این بحث نگرانی گسترده‌تری را در مورد ساختار صنعت دفاعی اروپا منعکس می‌کند. برخی از سیاست‌گذاران اروپایی معتقدند که ظرفیت صنعتی به تنهایی مشکل را حل نخواهد کرد و تصمیمات سیاسی نیز به همان اندازه مهم خواهند بود، به ویژه اگر انتظار می‌رود دولت‌ها مبالغ بیشتری را به دفاع اختصاص دهند و تأمین را تسریع کنند.

تجربه اوکراین بنابراین ناهماهنگی بنیادی بین نیازهای میدان نبرد و چرخه‌های صنعتی اروپا را برجسته کرده است. کی‌یف به سلاح‌ها، پهپادها و دیگر سیستم‌هایی نیاز دارد که بتوانند به سرعت توسعه، تغییر شکل و تولید شوند، در حالی که برنامه‌های دفاعی اروپایی اغلب مطابق با فرآیندهای طولانی‌مدت توسعه، تأمین و صدور گواهینامه عمل می‌کنند.

این مسئله با توجه به اینکه اوکراین همکاری‌های دفاعی-صنعتی خود را با کشورهای غربی عمیق‌تر می‌کند، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. کمیسیون اروپا به سمت هماهنگی نزدیک‌تر با کی‌یف در بخش پهپادها حرکت کرده است و به دنبال ترکیب تجربه میدان نبرد اوکراین با قابلیت‌های صنعتی اروپا است.

ایالات متحده نیز رویکرد احتیاط‌آمیزی را در مورد انتقال فناوری‌های تولید برای برخی از سیستم‌های تسلیحاتی پیشرفته حفظ کرده است. در ماه ژوئیه، رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، گفت که واشنگتن باید در اعطای مجوز به کشورهای دیگر برای تولید تسلیحات آمریکایی احتیاط کند و اشاره کرد که انتقال فناوری تولید برای سیستم‌هایی نظیر موشک‌های پاتریوت و موشک‌های کروز تام هاوک برای اوکراین تأیید نشده است.

از سوی دیگر، بریتانیا در مورد ارائه اطلاعات لازم به اوکراین برای حمایت از تولید داخلی سلاح‌های دوربرد، از جمله خانواده موشک‌های استورم شادو/اسکالپ، بحث کرده است که نشان‌دهنده یک بحث گسترده‌تر غربی در مورد اینکه آیا اوکراین باید به طور فزاینده‌ای سلاح‌ها را خود تولید کند به جای اینکه به طور انحصاری به تحویل‌های خارجی وابسته باشد، است.

روسیه به شدت با گسترش تولید دفاعی غربی در داخل اوکراین مخالفت کرده است. سخنگوی کرملین، دیمیتری پسکوف، هشدار داده است که زیرساخت‌های نظامی واقع در اوکراین می‌تواند به عنوان هدف مشروعی برای نیروهای روسی در نظر گرفته شود. مسکو بارها استدلال کرده است که تأمین تسلیحات غربی منجر به طولانی‌تر شدن درگیری، پیچیده‌تر شدن تلاش‌های دیپلماتیک و افزایش دخالت مستقیم کشورهای ناتو می‌شود.

برای اروپا، میدان نبرد اوکراین به یک آزمون واقعی تبدیل شده است که آیا صنعت دفاعی آن می‌تواند به یک درگیری که در آن سرعت، انعطاف‌پذیری و توانایی افزایش سریع تولید به طور فزاینده‌ای تعیین‌کننده هستند، سازگار شود. نتیجه این موضوع نه تنها می‌تواند بر حمایت از اوکراین تأثیر بگذارد بلکه همچنین ساختار آینده تأمین و سیاست صنعتی دفاعی اروپا را نیز تحت تأثیر قرار دهد.