اوبر و زیپلاین: تحویل غذا با پهپاد در تگزاس آغاز میشود
صنعت تحویل غذا وارد مرحله جدیدی میشود زیرا اوبر و توسعهدهنده پهپاد خودران زیپلاین اولین سرویس تحویل تجاری خود را در تگزاس راهاندازی میکنند. این ابتکار یک جایگزین برای تحویلهای سنتی جادهای معرفی میکند و به مشتریان واجد شرایط اوبر ایتس اجازه میدهد تا سفارشات رستوران را مستقیماً در خانههای خود با استفاده از هواپیماهای خودران هماهنگشده از راه دور دریافت کنند.
این سرویس رسماً در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ در اسپرینگ، حومه هیوستون آغاز شد. این راهاندازی نمایانگر اولین گام عملی در یک همکاری بسیار وسیعتر بین این دو شرکت است که در حال آمادهسازی برای گسترش تحویلهای مبتنی بر پهپاد به دالاس و دهها شهر دیگر آمریکایی در سالهای آینده هستند.
این همکاری نشاندهنده آرزوی اوبر برای تنوع در زیرساخت تحویل خود در حالی است که از تجربه زیپلاین در لجستیک هوایی خودران بهرهبرداری میکند. هر دو شرکت این فناوری را به عنوان یک راهحل بالقوه برای برخی از چالشهای مرتبط با تحویل سنتی غذا، بهویژه ازدحام جادهای، زمانهای تحویل و کارایی عملیاتی، معرفی میکنند.
نحوه کار سیستم تحویل با پهپاد
برخلاف پهپادهای تحویلی سنتی که به ساختمانها نزدیک میشوند و در نزدیکی مقاصد خود فرود میآیند، زیپلاین سیستمی را توسعه داده است که هواپیماهای خود را در ارتفاع قابل توجهی در طول فرآیند تحویل نگه میدارد.
این پهپادها در حدود ۳۰۰ فوت بالای سطح زمین کار میکنند و میتوانند به سرعتهای تا ۷۰ مایل در ساعت دست یابند. آنها سفارشاتی به وزن حداکثر هشت پوند را درون محفظههای محافظ طراحی شده بهخصوص حمل میکنند.
زمانی که یک هواپیما به مقصد خود میرسد، نیازی به فرود ندارد. در عوض، یک مکانیزم متصل به آن به تدریج محفظه تحویل را به نقطه مشخص شده پایین میآورد و به پهپاد اجازه میدهد در حین انجام معامله در هوا بماند.
این روش به منظور بهبود دقت تحویل در حالی که اختلالات احتمالی در اطراف املاک مسکونی را کاهش میدهد طراحی شده است.
برای مشتریان، دسترسی به این سرویس بهطور مستقیم در برنامه اوبر ایتس یکپارچه شده است. گزینهای ویژه برای پهپاد به کاربران در مناطق تحت پوشش واجد شرایط اجازه میدهد تا رستورانهای مشارکتکننده را شناسایی کرده و سفارشاتی که برای تحویل هوایی در دسترس هستند، ثبت کنند.
رستورانها و مشتریان در مرکز گسترش
استقرار اولیه در منطقه متروپولیتن هیوستون، زنجیرههای رستوران آمریکایی معتبر و کسبوکارهای محلی غذا را گرد هم میآورد.
مؤسسات مشارکتکننده شامل جرسى مایک و زاکسبی هستند و همچنین اپراتورهای منطقهای مانند اوربان برد و ابوعمر حلال.
با گنجاندن رستورانهای مستقل در شبکه، این همکاری میتواند فرصتهای تجاری اضافی برای کسبوکارهایی که به دنبال رسیدن به مشتریان فراتر از محیط نزدیک خود هستند، ایجاد کند.
برای اوبر، یکپارچهسازی هواپیماهای خودران در پلتفرم موجود خود نیز نمایانگر یک پیشرفت قابل توجه در استراتژی تحویل وسیعتر آن است. به جای اتکا به پیکهای انسانی، این شرکت در حال بررسی ترکیبی از روشهای حمل و نقل است که میتواند به نیازهای مختلف تحویل پاسخ دهد.
انتظار میرود دالاس به عنوان بازار بعدی در این گسترش مطرح شود و پس از آن گسترش بیشتر در سراسر ایالات متحده انجام شود.
هدف بلندپروازانه: یک میلیون تحویل در روز
فراتر از راهاندازی اولیه در تگزاس، اوبر و زیپلاین یک هدف بلندپروازانه تعیین کردهاند: رسیدن به یک میلیون تحویل با پهپاد در روز تا پایان سال ۲۰۲۹.
این هدف مقیاس آرزوهای آنها و اهمیت فناوری خودران در توسعه آینده بخش تحویل را برجسته میکند.
اوبر همچنین با یک سرمایهگذاری استراتژیک در زیپلاین تعهد خود را تقویت کرده است، هرچند جزئیات مالی مشارکت آن بهطور عمومی فاش نشده است.
این همکاری در حالی است که زیپلاین همچنان حمایت مالی قابل توجهی را جذب میکند. این شرکت به تازگی یک دور تأمین مالی ۱.۵ میلیارد دلاری را اعلام کرد که شامل سرمایهگذاران مانند پارادایم، مدیریت سرمایهگذاری WCM و لایه جهانی است و اوبر نیز در آن مشارکت دارد.
زیپلاین که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد، در ابتدا بر حمل و نقل ملزومات پزشکی، بهویژه محصولات خونی در رواندا متمرکز بود. فعالیتهای آن بعدها به چندین بازار و برنامههای تجاری گسترش یافت.
یک نقطه عطف بزرگ در گسترش آمریکایی آن در سال ۲۰۲۲ به وقوع پیوست، زمانی که این شرکت گواهی حمل و نقل هوایی قسمت ۱۳۵ را از اداره هوانوردی فدرال دریافت کرد و به آن اجازه داد عملیات تجاری پهپادهای دوربرد را تحت چارچوب قانونی مربوطه انجام دهد.
رقابت و چالشها برای صنعت تحویل با پهپاد
اوبر و زیپلاین وارد بازاری میشوند که چندین شرکت بزرگ فناوری در حال حاضر در حال توسعه خدمات تحویل خودران هستند.
وینگ پشتیبانیشده توسط آلفابت و پرایم ایر آمازون از جمله رقبایی هستند که به دنبال ایجاد شبکههای تجاری قابلقبول برای حمل و نقل هوایی هستند.
با این حال، گسترش این عملیات فراتر از برنامههای آزمایشی محدود نیاز به رسیدگی به نگرانیهایی دارد که فراتر از عملکرد فناوری است.
برخی جوامع سؤالاتی درباره سر و صدای هواپیما، حریم خصوصی مسکونی، خطرات احتمالی ایمنی و تأثیرات فعالیتهای بیشتر پهپادها بر حیات وحش مطرح کردهاند.
این نگرانیها میتواند بر سرعت پذیرش عمومی خدمات تأثیر بگذارد، بهویژه در حالی که شرکتها به دنبال معرفی عملیات منظم در مناطق پرجمعیت هستند.
حامیان این فناوری استدلال میکنند که تحویلهای هوایی میتواند سفرهای خودروهای خاصی را کاهش دهد، فشار بر شبکههای جادهای را کاهش دهد و دسترسی سریعتری به مشتریان برای کسبوکارها فراهم کند.
با این حال، موفقیت بلندمدت این صنعت به توانایی آن در نشان دادن اینکه تحویل خودران میتواند بهطور قابلاعتماد، ایمن و با حمایت کافی عمومی عمل کند، بستگی دارد.
یک تغییر استراتژیک در آینده لجستیک شهری
راهاندازی در تگزاس بیشتر از یک ویژگی جدید در یک برنامه تحویل غذا است. این نشاندهنده تلاشی رو به رشد برای یکپارچهسازی هواپیماهای خودران در حمل و نقل تجاری روزمره است.
برای اوبر، این توافق فرصتی برای تقویت اکوسیستم تحویل خود از طریق فناوریهایی است که شبکه موجود آن را تکمیل میکند. برای زیپلاین، این همکاری دسترسی به پایگاه مشتری وسیع اوبر و یک مسیر بالقوه به سوی استقرار تجاری در مقیاس بزرگ در ایالات متحده را فراهم میکند.
اینکه آیا این شرکتها میتوانند به هدف یک میلیون تحویل روزانه خود برسند هنوز مشخص نیست. با این حال، عملیات تجاری اولیه آنها در اسپرینگ نشاندهنده نشانه مهمی از سرعت حرکت فناوری پهپاد از برنامههای لجستیکی تخصصی به سوی خدمات مصرفکننده است.
-
19:00
-
17:30
-
17:00
-
16:30
-
15:30
-
15:00
-
13:30
-
12:30
-
12:00
-
11:45
-
10:30
-
10:15
-
10:00
-
09:45
-
09:30
-
09:15
-
08:30
-
08:15
-
21:00
-
20:30