2025: سالی محوری در مسئله صحرای مراکش

Monday 21 April 2025 - 14:15

سال 2025 نقطه عطفی تعیین کننده در تکامل درگیری بر سر صحرای مراکش است، با یک سری تحولات دیپلماتیک، اقتصادی و ژئوپلیتیکی که منعکس کننده پیکربندی مجدد قابل توجه مواضع بین المللی است. همانطور که مارکو روبیو وزیر امور خارجه ایالات متحده در دیدار با همتای مراکشی خود ناصر بوریتا تاکید کرد، ایالات متحده مجدداً حمایت آشکار خود از ابتکار خودمختاری مراکش را تأیید کرد.

این موقعیت آمریکا در راستای پویایی اروپایی است که برای پیشنهاد مراکش مناسب است. فرانسه، به ویژه، حمایت خود از ابتکار خودمختاری را تکرار کرد و در عین حال سرمایه گذاری قابل توجهی در بخش انرژی های تجدیدپذیر و زیرساخت ها در استان های جنوبی را اعلام کرد. این تعهدات نه تنها نشان دهنده حمایت سیاسی، بلکه یک تمایل واقعی برای حمایت از توسعه منطقه تحت حاکمیت مراکش است.

در سطح سازمان ملل، شورای امنیت برای ارزیابی آخرین تحولات در این زمینه جلسه غیرعلنی برگزار کرد. استفان دی میستورا، میانجی‌گر سازمان ملل متحد، از طرف‌ها خواست تا از شتاب مثبت فعلی برای شروع مجدد تلاش‌های سیاسی استفاده کنند، که نشان می‌دهد سه ماه آینده در مسیر مناقشه تعیین‌کننده خواهد بود.

در این زمینه، مراکش بر اهمیت مشارکت الجزایر به عنوان بازیگر اصلی در هر راه حل پایدار، با توجه به نقش کلیدی آن در حمایت از جبهه پولیساریو، تاکید کرد. الجزایر، به نوبه خود، بر خواستار رفراندوم تعیین سرنوشت خود پافشاری می کند، اگرچه این گزینه سال هاست که با موانع سیاسی و عملی بزرگی روبرو بوده است.

در عین حال، مراکش به استقرار ریشه های اقتصادی و دیپلماتیک خود در استان های صحرای خود ادامه می دهد. پروژه های بزرگی مانند کارخانه شیرین سازی آب دریا در دخلا و تقویت زیرساخت های حمل و نقل و ارتباطات با هدف تبدیل منطقه به یک قطب اقتصادی واقعاً یکپارچه در آنجا اجرا می شود.

از سوی دیگر، جبهه پولیساریو با کاهش قابل توجه حمایت بین المللی و رکود در روند سیاسی تحت حمایت سازمان ملل مواجه است. این چالش ها توانایی آن را برای حفظ نفوذ قابل توجه در یک زمینه بین المللی به سرعت در حال تغییر زیر سوال می برد.

بنابراین، سال 2025 به عنوان یک لحظه کلیدی در رسیدگی به موضوع صحرای مراکش برجسته می شود. حمایت فزاینده از پیشنهاد خودمختاری مراکش وضعیت آن را به عنوان یک راه حل عملی و پایدار، در مواجهه با گزینه هایی که در طول دهه ها محدودیت های خود را نشان داده اند، تأیید می کند.