یونان مشوق‌های مالی برای نگه‌داشتن کارکنان در کاستلواریزو ارائه می‌دهد

Monday 14 - 11:11

یونان مشوق‌های مالی جدیدی را معرفی می‌کند که هدف آن تشویق مردم به زندگی و کار در کاستلواریزو، جزیره کوچک و استراتژیک در شرق مدیترانه است. نخست‌وزیر کیریاکوس میتسوتاکیس یک کمک‌هزینه سالانه به مبلغ ۵۰۰۰ یورو برای کارکنان بخش عمومی، پرسنل امنیتی و اعضای نیروهای مسلح مستقر در این جزیره اعلام کرد.

این اقدام به منظور حمایت از جمعیت کوچک جزیره و کمک به حفظ خدمات عمومی ضروری در مکانی که انزوا جغرافیایی جذب و نگه‌داشتن کارکنان را به ویژه چالش‌برانگیز می‌کند، طراحی شده است.

بر اساس طرح جدید، دریافت‌کنندگان باید حداقل یک سال در کاستلواریزو اقامت داشته باشند. خانواده‌ها همچنین به ازای هر کودک خردسال ۱۰۰۰ یورو اضافی دریافت خواهند کرد. این پرداخت‌ها از مالیات معاف خواهند بود و از ضبط مصون خواهند ماند که ارزش آن‌ها را برای خانوارهای واجد شرایط افزایش می‌دهد.

پشتیبانی مالی برای افرادی که هم‌اکنون در جزیره زندگی و کار می‌کنند، انتظار می‌رود اوایل سال ۲۰۲۷ آغاز شود. خانواده‌ها و کارگرانی که پس از معرفی طرح به کاستلواریزو نقل مکان کنند، از سال ۲۰۲۸ واجد شرایط حمایت سالانه خواهند شد. دولت قصد دارد این پرداخت‌ها را به صورت سالانه ادامه دهد.

میتسوتاکیس این ابتکار را در حین بازدید از کاستلواریزو اعلام کرد، جایی که دولت همچنین بر نیاز به تقویت زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی جزیره تأکید کرد. مقامات ثبات جمعیت را برای حفظ مدارس، خدمات بهداشتی، اداره عمومی، امنیت و سایر خدمات ضروری به ویژه مهم می‌دانند.

کاستلواریزو، که به طور رسمی به نام مگیستی شناخته می‌شود، یکی از کوچک‌ترین جزایر مسکونی یونان است. این جزیره تنها ۲.۱ کیلومتر از سواحل ترکیه نزدیک شهر کاش در استان آنتالیا فاصله دارد، در حالی که سرزمین اصلی یونان تقریباً ۵۸۰ کیلومتر دورتر است. این جزیره حدود ۹.۱ کیلومتر مربع مساحت دارد و یک سکونتگاه اصلی دارد.

بر اساس سرشماری ۲۰۲۱ یونان، کاستلواریزو حدود ۵۹۴ سکنه داشت. جمعیت محدود و فاصله آن از سرزمین اصلی یونان، این جزیره را به یکی از خاص‌ترین جزایر مرزی کشور تبدیل می‌کند. موقعیت آن همچنین اهمیت بیشتری فراتر از اندازه‌اش دارد، به ویژه در زمینه روابط یونان با ترکیه همسایه و مدیترانه شرقی وسیع‌تر.

این جزیره تاریخچه‌ای طولانی و پیچیده دارد. در دوره عثمانی، به یک نقطه دریایی و تجاری مهم در منطقه تبدیل شد. بعداً، تعداد قابل توجهی از ساکنان به رودس، آتن و سایر نقاط یونان مهاجرت کردند که به کاهش جمعیت طولانی‌مدت جزیره کمک کرد.

کاستلواریزو پس از توافقات سرزمینی پس از جنگ جهانی دوم به یونان ملحق شد. طبق معاهدات صلح پاریس در سال ۱۹۴۷، ایتالیا جزایر دودکانس، از جمله کاستلواریزو، را به یونان منتقل کرد.

آخرین ابتکار مالی منعکس‌کننده چالش وسیع‌تری است که چندین جزیره دورافتاده اروپایی با آن مواجه هستند: حفظ جوامع دائمی در حالی که خدمات عمومی را در مناطقی با جمعیت کم و فرصت‌های اقتصادی محدود ارائه می‌دهند. با ارائه حمایت مالی مستقیم، دولت یونان امیدوار است زندگی در کاستلواریزو را برای کارگران و خانواده‌ها جذاب‌تر کرده و پایداری طولانی‌مدت جزیره را تقویت کند.