چرا سرمایه‌گذاران خواستار بازدهی بالاتر از اوراق قرضه دولتی هستند

Thursday 01 - 20:42

بازدهی اوراق قرضه دولتی در بازارهای بزرگ در حال افزایش است که نشان‌دهنده ترکیبی از ریسک‌های مداوم تورمی، افزایش قیمت انرژی، فعالیت اقتصادی مقاوم و نگرانی‌های فزاینده در مورد بدهی عمومی است. آخرین فروش اوراق قرضه، هزینه‌های استقراض بلندمدت در ایالات متحده، اروپا و ژاپن را به سطوحی رسانده است که در سال‌های اخیر مشاهده نشده بود.

رابطه بین قیمت اوراق و بازدهی در تحرکات اخیر بازار مرکزی است. زمانی که سرمایه‌گذاران اوراق موجود را می‌فروشند، قیمت‌های آن‌ها کاهش می‌یابد و بازدهی آن‌ها افزایش می‌یابد، که به خریداران جدید اجازه می‌دهد تا خواهان بازدهی بالاتری شوند. این فرآیند می‌تواند زمانی تسریع شود که بازارها انتظار داشته باشند نرخ‌های بهره برای مدت طولانی‌تری بالا بمانند.

یکی از فشارهای اصلی ناشی از قدرت فعالیت اقتصادی است. یک اقتصاد مقاوم‌تر می‌تواند انتظارات برای تسهیل سریع پولی را کاهش دهد و در برخی موارد فشارهای تورمی را افزایش دهد. داده‌های اقتصادی اخیر ایالات متحده به فعالیت تجاری نسبتاً قوی اشاره دارند که انتظارات را تقویت می‌کند که هزینه‌های استقراض ممکن است بالا بمانند.

قیمت‌های انرژی نیز لایه دیگری از عدم قطعیت را اضافه کرده است. افزایش قیمت نفت مرتبط با تنش‌های ژئوپولیتیکی هزینه‌های حمل و نقل و تولید را افزایش می‌دهد و می‌تواند به قیمت‌های مصرف‌کننده منتقل شود. این موضوع باعث شده است که سرمایه‌گذاران در مورد تورم محتاط‌تر شوند و افزایش جبران‌خواهی را برای نگهداری بدهی‌های بلندمدت طلب کنند.

سیاست پولی نیز حیاتی است. زمانی که سرمایه‌گذاران انتظار دارند بانک‌های مرکزی نرخ‌های بهره را بالا نگه دارند، اوراق قرضه بلندمدت کمتر جذاب می‌شوند مگر اینکه بازدهی آن‌ها به طور متناسب افزایش یابد. احتمال افزایش نرخ‌های بیشتر به همین دلیل به فشار بر بازارهای بدهی دولتی کمک کرده است، به‌ویژه جایی که تورم بالاتر از اهداف بانک مرکزی باقی مانده است.

در عین حال، دولت‌ها مقادیر زیادی از بدهی را برای تأمین مالی کسری‌های مداوم بودجه و هزینه‌های عمومی منتشر می‌کنند. عرضه فزاینده اوراق قرضه دولتی می‌تواند نیاز به بازدهی بالاتر برای جذب تقاضای کافی داشته باشد، به‌ویژه زمانی که سرمایه‌گذاران در مورد پایداری مالی نگران هستند. بدهی دولتی ایالات متحده به تازگی از ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است، در حالی که نیازهای استقراض در چندین اقتصاد پیشرفته همچنان قابل توجه است.

یک منبع دیگر رقابت برای سرمایه، گسترش سریع زیرساخت‌های هوش مصنوعی است. شرکت‌های فناوری مقادیر قابل توجهی پول برای تأمین مالی مراکز داده، ظرفیت محاسباتی و زیرساخت‌های مرتبط جمع‌آوری می‌کنند. انتشار اوراق قرضه شرکتی به طور چشمگیری افزایش یافته است که به تقاضای کلی برای پس‌اندازهای موجود افزوده و ممکن است فشار بیشتری بر هزینه‌های استقراض وارد کند.

هزینه‌های دفاعی نیز عامل دیگری است که بر نیازهای تأمین مالی دولت تأثیر می‌گذارد. افزایش هزینه‌های نظامی در ایالات متحده، اروپا و سایر مناطق در حالی است که دولت‌ها در حال حاضر با کسری‌های بزرگ مالی مواجه هستند. هزینه‌های اضافی می‌تواند به نیازهای بزرگ‌تر استقراض و افزایش انتشار اوراق قرضه منجر شود.

ژاپن نیز بخشی مهم از تصویر جهانی است. افزایش بازدهی اوراق قرضه دولتی ژاپن و تغییرات در سیاست پولی ژاپن می‌تواند بر جریانات سرمایه بین‌المللی تأثیر بگذارد، به‌ویژه به این دلیل که سرمایه‌گذاران ژاپنی دارای پرتفوی‌های بزرگی از دارایی‌های خارجی هستند. تغییر به سمت بازدهی بالاتر داخلی می‌تواند جذابیت نسبی اوراق قرضه خارجی را تغییر دهد.

تنش‌های تجاری و عدم قطعیت‌های ژئوپولیتیکی به ریسک‌های پیش روی سرمایه‌گذاران اضافه می‌کند. تعرفه‌ها می‌توانند هزینه‌های واردات را افزایش دهند و به تورم کمک کنند، در حالی که تفرقه ژئوپولیتیکی می‌تواند عدم قطعیت را در مورد سیاست اقتصادی، تأمین انرژی و مالیات‌های دولتی افزایش دهد. بنابراین سرمایه‌گذاران ممکن است هنگام نگهداری بدهی‌های بلندمدت خواستار حق بیمه ریسک بیشتری شوند.

اثر ترکیبی این است که بازار اوراق قرضه با چندین تقاضای رقیب مواجه است: دولت‌ها به تأمین مالی برای کسری‌ها، دفاع و زیرساخت‌ها نیاز دارند، در حالی که شرکت‌ها به سرمایه برای سرمایه‌گذاری، از جمله گسترش سیستم‌های هوش مصنوعی نیاز دارند. در عین حال، سرمایه‌گذاران همچنان بر روی تورم و مسیر آینده نرخ‌های بهره متمرکز هستند.

برای خانواده‌ها و کسب‌وکارها، عواقب فراتر از بازارهای مالی است. بازدهی اوراق قرضه دولتی به عنوان یک معیار مهم برای سایر هزینه‌های استقراض عمل می‌کند، به این معنی که افزایش پایدار می‌تواند به معنی وام‌های مسکن، وام‌های شرکتی و سایر اشکال اعتبار گران‌تر باشد.

بنابراین فروش اخیر بیشتر از یک شوک بازار واحد را منعکس می‌کند. این نشان‌دهنده ارزیابی وسیع‌تری از هزینه سرمایه است، زیرا سرمایه‌گذاران به تورم، رشد اقتصادی، استقراض دولتی، ریسک‌های ژئوپولیتیکی و رقابت فزاینده برای پس‌انداز جهانی می‌نگرند.