گرسنگی در آفریقای جنوبی به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۱۰ رسید

Wednesday 14 - 08:32

گرسنگی در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۲۵ به بالاترین سطح گزارش شده خود از سال ۲۰۱۰ رسید که فشارهای مداوم بر بودجه خانوارها را با وجود کاهش تورم قیمت مواد غذایی نشان می‌دهد. بر اساس شاخص امنیت غذایی آفریقای جنوبی در سال ۲۰۲۶، ۱۲ درصد از خانوارها در سال گذشته گرسنگی را تجربه کردند که نسبت به ۱۱.۹ درصد در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است. این گزارش همچنین برآورد کرد که ۱۴.۷ درصد از جمعیت در طول سال ۲۰۲۵ گرسنگی را تجربه کرده‌اند.

این شاخص که توسط یک تیم تحقیقاتی شامل اقتصاددانان دانشگاه استلنبوش تهیه شده، کاهش نمره کلی امنیت غذایی کشور را از ۵۶.۵ امتیاز در سال ۲۰۲۴ به ۵۲.۶ امتیاز در سال ۲۰۲۵ ثبت کرده است. این بدتر شدن نشان‌دهنده دشواری‌های مداوم در اطمینان از دسترسی خانوارها به غذای کافی و مغذی به‌طور منظم است.

پژوهشگران فشارهای قیمت مواد غذایی را به عنوان یکی از عوامل اصلی کاهش شناسایی کردند. اگرچه تورم مواد غذایی کاهش یافته است، اما هزینه‌های مواد غذایی سریع‌تر از تورم کلی در دوره مورد بررسی افزایش یافته و این امر توانایی خانوارها را برای حفظ رژیم غذایی مناسب تضعیف کرده است. در دسترس بودن غذا و دسترسی به یک رژیم غذایی متنوع به‌طور نسبی پایدار بوده، اما این شاخص‌ها کافی نبوده‌اند تا فشار مالی فزاینده بر خانواده‌ها را جبران کنند.

فشار بر مالیات خانوارها فراتر از خرید مواد غذایی است. در ماه مارس، مسکن و خدمات عمومی ۳۹ درصد از تورم کلی را تشکیل دادند، در حالی که مواد غذایی ۱۹ درصد را به خود اختصاص دادند، بر اساس ارقامی که در این شاخص ذکر شده است. این هزینه‌های متضاد بسیاری از خانوارها را با پول کمتری برای خرید غذا، حمل و نقل، بهداشت و دیگر نیازهای ضروری مواجه کرده است.

تورم مواد غذایی در ژوئن به ۱ درصد کاهش یافته است، اما افزایش قیمت‌های کمتر لزوماً به این معنا نیست که غذا برای خانواده‌هایی که درآمدشان نتوانسته با افزایش هزینه‌های زندگی همگام شود، قابل دسترس‌تر شده است. خانوارهایی که قبلاً با مشکلات مالی مواجه هستند، ممکن است حتی زمانی که نرخ تورم کاهش یابد، همچنان به مبارزه ادامه دهند.

خانوارهای روستایی که توسط زنان مدیریت می‌شوند، در میان گروه‌هایی بودند که با سطوح بالایی از آسیب‌پذیری مواجه بودند. سهم این خانوارها که زیر خط فقر غذایی زندگی می‌کنند، از ۳۸.۴ درصد در سال ۲۰۲۳ به ۴۱.۷ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. این ارقام تأثیرات نابرابر ناامنی غذایی را به‌ویژه در جایی که درآمد محدود و فرصت‌های اقتصادی کمتر دسترسی به تغذیه مناسب را محدود می‌کند، زیر سوال می‌برد.

این شاخص همچنین تفاوت‌هایی بین استان‌ها را مورد تأکید قرار داد. لیمپوپو نتایج نسبتاً قوی‌تری را ثبت کرده است، در حالی که کیپ شمالی و شمال غربی نمرات کمتری را در میان گرسنگی رو به افزایش و کاهش تنوع غذایی دریافت کرده‌اند. این نابرابری‌های منطقه‌ای نشان می‌دهد که ناامنی غذایی تنها تحت تأثیر شرایط اقتصادی ملی نیست، بلکه تفاوت‌های منابع خانوارها و شرایط محلی نیز بر آن تأثیر می‌گذارد.

تغییر عادات خرید نشانه دیگری از فشار بر مصرف‌کنندگان است. گزارش‌ها حاکی از آن است که تعداد بیشتری از خانوارها به بسته‌های کوچکتر و محصولات غذایی ارزان‌تر روی می‌آورند تا بودجه محدود خود را مدیریت کنند. در حالی که این انتخاب‌ها ممکن است به کاهش هزینه‌های فوری کمک کند، اما همچنین می‌تواند تنوع غذایی را محدود کرده و در برخی موارد کیفیت تغذیه وعده‌های غذایی را کاهش دهد.

یافته‌ها نگرانی‌های گسترده‌تری را درباره رابطه بین هزینه‌های زندگی، فقر و سلامت عمومی در آفریقای جنوبی مطرح می‌کند. رفع گرسنگی نیاز به بیش از کاهش تورم مواد غذایی دارد: قدرت خرید خانوار، دسترسی به محصولات غذایی مغذی و ارزان و حمایت از جوامع آسیب‌پذیر عوامل مهمی در بهبود امنیت غذایی باقی می‌مانند. شاخص ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که با وجود برخی کاهش‌ها در فشار قیمت‌ها، بسیاری از خانواده‌ها همچنان با موانع قابل توجهی در دستیابی به یک رژیم غذایی مناسب مواجه هستند.