ژاپن به نقشه سازمان ملل درباره جزایر مورد مناقشه کوریل اعتراض کرد

Friday 11 September 2026 - 15:15

ژاپن به نقشه جهانی جدید سازمان ملل اعتراض کرده است، پس از آنکه متوجه شد جزایر مورد مناقشه کوریل به همان رنگ سرزمین روسیه نشان داده شده‌اند، با وجود اینکه توکیو به نفع قطعنامه تصویب نقشه رأی داده است.

این نقشه از پروژکشن Equal Earth استفاده می‌کند، یک سیستم نقشه‌برداری که به منظور نمایش اندازه نسبی قاره‌ها به طور دقیق‌تر نسبت به پروژکشن‌های سنتی مانند نقشه مرکاتور طراحی شده است. بر اساس پروژکشن جدید، آفریقا به طور قابل توجهی بزرگ‌تر از آنچه در بسیاری از نقشه‌های جهانی متعارف دیده می‌شود، به نظر می‌رسد، در حالی که اروپا و آمریکای شمالی نسبت به نمایش بصری سهم کمتری را اشغال می‌کنند.

مجمع عمومی سازمان ملل نقشه جدید را با حمایت ۱۶۴ کشور عضو تأیید کرد. ژاپن یکی از کشورهایی بود که از این تصمیم حمایت کرد، اما بعداً نگرانی‌هایی را در مورد نحوه نمایش جزایر مورد مناقشه ابراز کرد.

منشی کابینه ژاپن، مینوروی کیهارا، گفت که این نمایش با موضع رسمی توکیو ناسازگار است. به گفته دولت ژاپن، از کانال‌های دیپلماتیک استفاده شده است تا از اپراتور نقشه درخواست شود که نمایش را اصلاح کند تا از آنچه توکیو به عنوان سوءتفاهم در مورد ادعاهای سرزمینی و نام‌های جغرافیایی خود توصیف کرده، جلوگیری شود.

این مناقشه بر روی چهار جزیره در بخش جنوبی زنجیره کوریل متمرکز است که ژاپن به آن‌ها «سرزمین‌های شمالی» می‌گوید. روسیه از زمان مراحل پایانی جنگ جهانی دوم کنترل این جزایر را در دست دارد، در حالی که ژاپن همچنان ادعای حاکمیت بر آن‌ها را دارد. این اختلاف یکی از پایدارترین مناقشات سرزمینی بین دو کشور باقی مانده و تلاش‌ها برای پایان دادن به یک پیمان صلح رسمی پس از جنگ را پیچیده کرده است.

ژاپن موضع سرزمینی خود را تا حدی بر اساس پیمان تجارت، ناوبری و تعیین حدود سال ۱۸۵۵ بین ژاپن و روسیه بنا کرده است. با این حال، مسکو تأکید می‌کند که حاکمیت روسیه بر این جزایر به عنوان نتیجه‌ای از جنگ جهانی دوم برقرار شده و مسئله سرزمینی به طور قطعی حل شده است.

این اختلاف به طور دوره‌ای در روابط دیپلماتیک بین توکیو و مسکو دوباره ظاهر شده است. ژاپن به طور مکرر به فعالیت‌های سیاسی و نظامی روسیه در جزایر مورد مناقشه اعتراض کرده است، در حالی که روسیه اعتراضات توکیو را رد کرده و حضور خود را در منطقه دفاع کرده است.

این موضوع پس از بازدید ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، از ایتورپ، یکی از جزایر مورد مناقشه، دوباره توجهات را جلب کرد. ژاپن اعتراض دیپلماتیک شدیدی نسبت به این بازدید ابراز کرد، در حالی که سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، به واکنش توکیو انتقاد کرده و گفت که مقامات ژاپنی در بیانیه‌های خود در مورد بازدید رئیس‌جمهور روسیه فراتر از حد رفته‌اند.

جدل پیرامون نقشه Equal Earth همچنین نشان می‌دهد که چگونه نمایش‌های نقشه‌برداری می‌توانند زمانی که شامل سرزمین‌هایی با حاکمیت مورد مناقشه هستند، از نظر سیاسی حساس شوند. اگرچه نقشه‌ها به طور کلی برای ارائه اطلاعات جغرافیایی طراحی شده‌اند، رنگ‌ها، مرزها و نام‌هایی که برای نمایش مناطق مورد مناقشه استفاده می‌شوند می‌توانند پیامدهای دیپلماتیک قابل توجهی داشته باشند.

ژاپن تنها کشوری نیست که نگرانی‌هایی درباره نقشه جدید ابراز کرده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که اوکراین از رأی‌گیری سازمان ملل خودداری کرده است پس از آنکه به نحوه نمایش کریمه اعتراض کرد. نمایندگان اوکراینی استدلال کردند که نمایش جزیره به طور جداگانه از بقیه کشور می‌تواند مشکلات قانونی و سیاسی ایجاد کند و ممکن است اصول تثبیت شده در مورد تمامیت سرزمینی را تضعیف کند.

پروژکشن Equal Earth به عنوان جایگزینی برای نقشه‌هایی که اندازه ظاهری کشورهای مختلف و قاره‌ها را تحریف می‌کنند، توسعه یافته است. طراحان آن تلاش کرده‌اند تا منطقه نسبی را به طور وفادارتر حفظ کنند در حالی که نمای بصری متعادل‌تری از کره زمین را حفظ می‌کنند. این پروژکشن به همین دلیل توجه نقشه‌نگاران و مؤسساتی را که به دنبال جایگزین‌هایی برای نقشه‌های جهانی سنتی هستند، جلب کرده است.

با این حال، مناقشه بر سر جزایر کوریل نشان می‌دهد که حتی یک نقشه علمی طراحی‌شده نیز می‌تواند هنگامی که برای نمایش سرزمین‌های سیاسی مورد مناقشه استفاده می‌شود، جنجالی شود. برای ژاپن، رنگ اختصاص داده شده به جزایر تنها یک جزئیات نقشه‌برداری نیست بلکه مسئله‌ای است که به ادعای حاکمیت طولانی‌مدت آن مرتبط است.

این اختلاف به احتمال زیاد مناقشه سرزمینی وسیع‌تر بین ژاپن و روسیه را حل نخواهد کرد. دو کشور برای دهه‌ها تفسیرهای بنیادی متفاوتی از وضعیت جزایر داشته‌اند و این موضوع همچنان به رابطه حل‌نشده پس از جنگ آن‌ها مرتبط است.

در حال حاضر، اعتراض ژاپن بر دشواری‌هایی که سازمان‌های بین‌المللی در تولید نقشه‌هایی که قرار است سرزمین‌های ادعایی توسط بیش از یک کشور را نمایندگی کنند، با آن مواجه هستند، تأکید می‌کند. تصمیمی که برای انسجام نقشه‌برداری اتخاذ می‌شود می‌تواند پیامدهای دیپلماتیک به همراه داشته باشد زمانی که به سوالات حل‌نشده حاکمیت مربوط می‌شود.