چارلز سوم برنامه جاه طلبانه نخست وزیر کیر استارمر را اعلام کرد

Wednesday 17 July 2024 - 15:10

بر اساس سنت، پادشاه چارلز سوم در برابر پارلمان وست مینستر سخنرانی رسمی ایراد کرد و برنامه نخست وزیر جدید خود، کیر استارمر ، را که در انتخابات قانونگذاری در 4 ژوئیه پیروز شد، فاش کرد. این سخنرانی، دومین سخنرانی پادشاه از زمان به سلطنت رسیدن، توسط استارمر و مشاورانش به دقت تنظیم شد، در حالی که چارلز سوم برای حفظ بی طرفی سلطنتی، متن را به شیوه ای یکنواخت خواند.

یک مراسم رسمی و نمادین

چارلز سوم که با کالسکه ای طلایی رسید و تاج سلطنتی بر سر داشت، این آیین چند صد ساله را که برای عملکرد صحیح نهادهای سیاسی بریتانیا ضروری بود، به طور کامل دنبال کرد. در کنار او، همسرش کامیلا تشریفات را رعایت کرد. به یاد تنش‌های تاریخی بین پارلمان و سلطنت، یک نماینده مجلس به طور نمادین در کاخ باکینگهام گروگان گرفته می‌شود و بدین ترتیب بازگشت امن حاکمیت تضمین می‌شود.

یک برنامه جاه طلبانه و متنوع

در این سخنرانی بیش از 35 لایحه از جمله چندین اقدام شاخص اعلام شد. یکی از مهم ترین اعلامیه ها برکناری صدها نفر از اعضای موروثی مجلس اعیان بود. از نظر امنیتی، دولت قصد دارد با ایجاد یک فرماندهی جدید برای امنیت مرزها، مبارزه با مهاجرت غیرقانونی را تشدید کند.

در جبهه اقتصادی، این سخنرانی مبهم باقی ماند و به نفع اهداف کلی مانند رشد و قدرت خرید و در عین حال تضمین ثبات بودجه بود. یک صندوق سرمایه گذاری عمومی برای تامین مالی انتقال زیست محیطی کشور ایجاد خواهد شد. علاوه بر این، پس از اتمام مجوزهای شرکت های خصوصی، خدمات ریلی مجدداً ملی می شود که نشان دهنده بازگشت به مدیریت دولتی راه آهن است.

بازگشت حزب کارگر به قدرت

پس از پانزده سال غیبت، حزب کارگر با اقدامات قوی و اعلامیه های حکایتی بیشتر به قدرت بازگشت. آخرین سخنرانی از تاج و تخت که توسط حزب کارگر نوشته شد، سخنرانی گوردون براون در سال 2009 بود. این بازگشت نقطه عطفی برای بریتانیا، تحت رهبری کیر استارمر است، که قصد دارد اصلاحات قابل توجهی را در حین عبور از چالش های معاصر اجرا کند.

سخنرانی چارلز سوم تاج و تخت، اگرچه سنتی بود، اما منعکس کننده جاه طلبی ها و اولویت های دولت جدید کارگر بود. با لایحه هایی که به اصلاحات نهادی، امنیت و اقتصاد می پردازند، کیر استارمر در حال آماده شدن برای مجلس قانونگذاری است که آینده بریتانیا را تعیین می کند.