نظارت بر یک نقطه خورشیدی جدید بر روی سطح خورشید

Wednesday 28 February 2024 - 19:00

در نهایت، ستاره شناسان ظهور یک نقطه خورشیدی جدید را در سطح خورشید مشاهده کردند که نماد آن (AR2765) است, نقطه ای از نوع B که نشان می دهد ظرفیت تابش آن نسبتا ضعیف است کمتر از 1 میلیون وات در هر متر مربع. نقطه ای که ستاره شناسان را برانگیخت، قطبیت میدان مغناطیسی خورشیدی را تأیید می کرد، به این معنی که جنوب آن به شمال تبدیل شد و شمال آن به جنوب تبدیل شد.
جانت ایوی، رئیس شرکت کاوش مریخ، روز دوشنبه توسط CNN گزارش داد, تصاویر جدیدی از سطح خورشید که توسط یک تلسکوپ خورشیدی قدرتمند بر روی زمین گرفته شده است، نشان می دهد که لکه های خورشیدی و سایر ویژگی ها را با جزئیات بی سابقه ای نشان می دهد.
به گفته کارشناسان، این رویداد شواهدی را نشان می دهد که لکه خورشیدی بخشی از چرخه فعالیت خورشیدی 25 است که کمتر از دو ماه پیش آغاز شد, اما تعداد لکه هایی که ظاهر شده اند تنها 3 تا 4 است. پس از پایان چرخه بیست و چهارم فعالیت خورشیدی در سال 2018 ، خورشید یک دوره خواب زمستانی طولانی بیش از یک سال را بدون نشان دادن هیچ گونه فعالیت یا سرزندگی در سطح آن گذراند.
دانشمندان نگران بودند و فکر می کردند ما عصر یخبندان جدیدی را تجربه خواهیم کرد. عدم وجود مهمترین مظاهر سطح خورشید یعنی لکههای خورشیدی، مهمترین نشانه تغییرات آب و هوایی نسبت به آب و هوای سرد و کاهش دمای زمین یک یا چند درجه است.
این دمای پایین به این معنی است که زمین مستعد ابتلا به عصر یخبندان است، مانند 1645 تا 1715, هنگامی که لکه های خورشیدی برای نزدیک به 80 سال یا معادل 7 دوره متوالی خورشیدی ناپدید شدند. این امر گرمای کافی پوشش گیاهی را مبهم کرد و اروپا در معرض قحطی بزرگی قرار گرفت که در آن صدها هزار نفر جان خود را از دست دادند.
با این حال، تولد لکه های جدید خورشید در طول دو ماه گذشته امید و دیدگاه مثبت خورشید را احیا کرده بود و شروع به حذف شک و تردید در مورد وقفه طولانی خود کرده بود. آمار شروع به ترسیم منحنی فزاینده ای در تعداد لکه های خورشیدی کرده است که انتظار می رود در طول زمان افزایش یابد و تا سال 2025 و 2026 به اوج خود برسد.
سایتهای تخصصی خورشید مانند آب و هوای فضایی ناسا با لکه جدید خورشید در سطح آن از خورشید عکس گرفتهاند. یکی از تلسکوپهای خورشیدی فرابنفش نیز از منطقه فعال اطراف این لکه خورشیدی عکس گرفته تا به ما نشان دهد که چگونه فعالیت انفجارهای معروف به باد کردن اطراف آنها را نشان میدهد.
چنین شعله هایی معمولا ورود بادهای خورشیدی تند بر روی زمین را پیش بینی می کنند, برای دیدن تأثیر چند روز بعد به شکل یک گرگ و میش قطبی که در عرضهای جغرافیایی بالاتر در شمال و جنوب مانند اسکاندیناوی دیده میشود.
در یک عکس گرفته شده با هیدروژن آلفا قرمز؛ در اطراف نقطه خورشید به اصطلاح فیوز خورشیدی ظاهر شد, انفجار در بالای لایه رنگی خورشید که به صورت نخهای تیره ظاهر میشود، زیرا آنها سردتر از بقیه سطح زیر هستند. یک گرگ و میش قطبی پیشبینی شدهاست، زیرا امتداد آن یک باد خورشیدی توفانی است که در مناطق مغناطیسی شمال و جنوب به زمین برخورد خواهد کرد.
نشان داده شده است که نشت برخی از ذرات باردار به یونوسفر در ارتفاعات حدود 400 کیلومتر بالاتر از سطح زمین منجر به ظهور شفق های رنگی می شود