نسل زد از نسل‌های قبلی ثروتمندتر است اما نگران پول است

نسل زد به بزرگسالی وارد می‌شود و درآمد و ثروتی بیشتر از برخی نسل‌های قبلی در سنین مشابه دارد، اما بسیاری از جوانان آمریکایی همچنان نگران آینده مالی خود هستند. از مالکیت خانه تا برنامه‌ریزی برای بازنشستگی، فاصله بین شاخص‌های مالی و اعتماد به نفس شخصی به طور فزاینده‌ای به ویژگی مهمی در بحث‌های نسلی تبدیل شده است.

گزارشی از مرکز اقتصاد کلان گروه مشاوره بoston با عنوان کودکان خوب هستند: وحشت دائمی درباره جوانان و پول، تصوری عمومی را به چالش می‌کشد که نسل‌های جوان‌تر به طور ضروری از نظر مالی بدتر از نسل‌های قبلی هستند. تحلیل آن نشان می‌دهد که وقتی در سنین مشابه مقایسه می‌شوند، نسل زد از بهبود درآمد و ثروت بهره‌مند شده است، اگرچه این میانگین‌ها شرایط هر فرد را منعکس نمی‌کند.

نسل زد به طور کلی به افرادی اشاره دارد که بین سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۱۲ به دنیا آمده‌اند. بر اساس آمار ذکر شده در گزارش، آمریکایی‌های ۲۸ ساله به طور متوسط حدود ۴۲,۰۰۰ دلار درآمد دارند، که حدود ۲۵ درصد بیشتر از درآمد نسل هزاره در همان سن و تقریباً ۵۰ درصد بالاتر از درآمد مشابه ثبت شده برای نسل بچه‌بوومرها است. مقایسه‌های ثروت پیچیده‌تر است زیرا بیشتر بزرگسالان نسل زد هنوز به مراحل زندگی نرسیده‌اند که در آن دارایی‌ها معمولاً به سرعت جمع می‌شوند.

گزارش همچنین به تفاوت‌های خالص دارایی در نسل‌ها اشاره می‌کند. در سن ۳۴ سالگی، نسل هزاره به طور متوسط خالص دارایی حدود ۳۳۱,۰۰۰ دلار داشت، در مقایسه با ۲۵۱,۰۰۰ دلار برای نسل ایکس و ۲۲۹,۰۰۰ دلار برای نسل بچه‌بوومرها در همان سن، بر اساس آمار ارائه شده. این مقایسه‌ها نشان می‌دهد که پیشرفت مالی نمی‌تواند تنها با نگاه به هزینه‌های زندگی فعلی یا مقایسه بزرگسالان جوان با خانواده‌های بزرگ‌تر در مراحل مختلف زندگی ارزیابی شود.

با وجود این شاخص‌ها، جوانان آمریکایی به طور فزاینده‌ای درباره چشم‌انداز اقتصادی خود بدبین شده‌اند. فیلیپ کارلسون-سزلزاک، اقتصاددان ارشد گروه مشاوره بoston، بخشی از این اضطراب را به محیط اجتماعی و فناوری که نسل زد در آن بزرگ شده است، مرتبط می‌داند، به ویژه استفاده گسترده از تلفن‌های هوشمند و رسانه‌های اجتماعی.

پلتفرم‌های آنلاین به طور مکرر خریدهای لوکس، خانه‌های گران‌قیمت و مسیرهای ظاهراً سریع به موفقیت را به نمایش می‌گذارند، اغلب بدون ارائه زمینه مالی پشت این سبک زندگی‌ها. قرار گرفتن مداوم در معرض چنین تصاویری می‌تواند انتظارات را افزایش دهد و پیشرفت مالی عادی را ناکافی جلوه دهد، حتی برای افرادی که درآمدهای نسبتاً رقابتی دارند.

بازنشستگی نیز منبع دیگری از عدم قطعیت است. یک نظرسنجی که توسط SoFi و YouGov از میان ۴,۰۹۰ بزرگسال انجام شد، نشان داد که ۶۲ درصد از پاسخ‌دهندگان نسل زد و نسل هزاره می‌خواستند به راحتی بازنشسته شوند، اما تنها ۴۶ درصد معتقد بودند که به این هدف خواهند رسید. این تفاوت نشان می‌دهد که چگونه آرزوها و اعتماد به نفس می‌توانند حتی زمانی که جوانان به طور فعال به امنیت مالی بلندمدت فکر می‌کنند، متفاوت باشد.

انتظارات مربوط به درآمد ممکن است این فاصله را بیشتر کند. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۴ توسط Empower، پاسخ‌دهندگان نسل زد برآورد کردند که درآمد سالانه حدود ۶۰۰,۰۰۰ دلار برای احساس موفقیت مالی ضروری است. این رقم بسیار بالاتر از حدود ۶۰,۰۰۰ دلار درآمد سالانه متوسط ذکر شده برای کارگران تمام‌وقت است و نشان می‌دهد که چگونه تصورات موفقیت می‌تواند از نتایج معمول بازار کار جدا شود.

با این حال، بزرگسالان جوان همچنین تمایل قوی به کارآفرینی و سرمایه‌گذاری نشان می‌دهند. گزارش منبع نشان می‌دهد که ۷۷ درصد از پاسخ‌دهندگان نسل زد معتقد بودند که می‌توانند کسب‌وکاری راه‌اندازی کنند، در مقایسه با ۵۸ درصد در میان نسل‌های بزرگ‌تر. همچنین مشخص شد که ۲۶ درصد از پاسخ‌دهندگان نسل زد در ارزهای دیجیتال سرمایه‌گذاری کرده‌اند، در مقابل ۶ درصد از نسل بچه‌بوومرها.

شرکت بیشتر در سهام و سایر سرمایه‌گذاری‌ها می‌تواند فرصت‌هایی برای ساخت ثروت در طول زمان فراهم کند، اما همچنین جوانان سرمایه‌گذار را در معرض نوسانات بازار و زیان‌های بالقوه قرار می‌دهد. بازده‌های بلندمدت نامشخص هستند و تصمیمات سرمایه‌گذاری باید منعکس‌کننده شرایط مالی فردی، تحمل ریسک و افق‌های زمانی باشد.

مسکن یکی از واضح‌ترین موانع استقلال مالی باقی مانده است. در ایالات متحده، خرید یک خانه با قیمت متوسط اکنون به حدود شش سال درآمد متوسط نیاز دارد، در مقایسه با حدود سه و نیم سال در سال ۱۹۷۵. گروه مشاوره بoston اشاره می‌کند که خانه‌های جدید ساخته شده به طور متوسط حدود ۵۰ درصد بزرگ‌تر از همتایان تاریخی خود هستند، به این معنی که بخشی از افزایش هزینه‌ها منعکس‌کننده تغییرات در اندازه مسکن است. با این حال، این فشارهای قابل تحمل را از بین نمی‌برد، به ویژه در مناطق شهری که تقاضا برای مسکن اغلب از عرضه جدید فراتر می‌رود.

مکان نیز اهمیت دارد. بسیاری از جوانان در شهرها و مناطق متروپولیتن اطراف برای فرصت‌های شغلی، آموزشی و اجتماعی زندگی می‌کنند، جایی که مسکن می‌تواند به ویژه گران باشد. ترجیحات آنها ممکن است با بزرگ‌تر شدن، تشکیل خانواده یا جستجوی فضای بیشتر تغییر کند، که ممکن است چشم‌انداز مالکیت خانه را در مراحل بعدی زندگی بهبود بخشد. با این حال، هزینه اولیه خرید یک ملک می‌تواند استقلال مالی را به تأخیر اندازد و پس‌انداز برای بازنشستگی را دشوارتر کند.

گزارش همچنین هشدار می‌دهد که نباید فرض کرد که دستاوردهای اقتصادی تنها به ثروتمندترین خانواده‌ها سود رسانده است. از سال ۲۰۲۰، دستمزدها در میان کارگران در پایین‌ترین ربع توزیع درآمد سریع‌تر از درآمد بالاترین درآمدها در اکثر سال‌ها رشد کرده است، در حالی که دستاوردهای ثروت نسبتاً مشابهی در میان گروه‌های درآمدی وجود داشته است، بر اساس تحلیل. با این حال، این روندهای وسیع تفاوت‌ها در دسترسی به مسکن، پس‌انداز، فرصت‌های شغلی یا حمایت خانوادگی را از بین نمی‌برد.

مقایسه‌های بین نسل‌ها همچنین به زمینه نیاز دارد. نسل بچه‌بوومرها شرایط اقتصادی متفاوتی را تجربه کردند، از جمله افزایش مشارکت نیروی کار زنان و افزایش شیوع خانواده‌های دو درآمده. نسل‌های جوان‌تر با چالش‌های خود مواجه هستند، از جمله هزینه‌های مسکن، عدم قطعیت در مورد مزایای بازنشستگی آینده و تغییر شرایط بازار کار. هیچ‌یک از این تجربیات نمی‌تواند به طور کامل از طریق یک رقم درآمد یا ثروت درک شود.

در نهایت، اضطراب مالی نسل زد نمی‌تواند تنها به عدم پیشرفت اقتصادی نسبت داده شود. داده‌ها نشان می‌دهد که برخی از بزرگسالان جوان از نظر مالی بهتر از نسل‌های قبلی در سنین مشابه هستند، در حالی که نگرانی‌ها درباره قابلیت پرداخت و امنیت بلندمدت همچنان واقعی است. انتظارات رو به افزایش، مقایسه‌های دیجیتال و عدم قطعیت در مورد مراحل مهم زندگی نیز ممکن است شکل‌دهنده ارزیابی آنها از چشم‌اندازهایشان باشد.

برای بزرگسالان جوان، ایجاد ثبات مالی شامل بیشتر از پیگیری یک حقوق بالاتر است. مدیریت هزینه‌ها، حفظ پس‌انداز اضطراری، اتخاذ تصمیمات سرمایه‌گذاری آگاهانه و تعیین اهداف بلندمدت واقع‌بینانه می‌تواند به تبدیل آرزوهای مالی به آینده‌ای امن‌تر کمک کند. برای سیاست‌گذاران، قابلیت پرداخت مسکن و دسترسی به فرصت‌های اقتصادی همچنان مرکزی برای اطمینان از این است که بهبودهای درآمد متوسط به منافع ملموس برای خانواده‌های جوان‌تر تبدیل شود.