ناسا فناوری‌ها را برای حضور دائمی انسان در ماه بررسی می‌کند

Monday 14 September 2026 - 14:47

ناسا در حال ارزیابی پیشنهادات از شرکت‌ها، دانشگاه‌ها و سازمان‌های دیگر است که به توسعه فناوری‌ها و زیرساخت‌هایی می‌پردازند که می‌تواند از مأموریت‌های آینده با حضور خدمه به ماه پشتیبانی کند، با تمرکز خاص بر ایجاد یک حضور پایدار انسانی در نزدیکی قطب جنوبی ماه.

این ابتکار بخشی از تلاش‌های وسیع‌تر ناسا برای غلبه بر چالش‌های فناوری مرتبط با عملیات‌های طولانی‌مدت در ماه است. یک پایگاه دائمی یا نیمه‌دائمی در ماه به سیستم‌های قابل اعتماد نیاز دارد که قادر به تولید انرژی، استخراج منابع مفید و پشتیبانی از ساخت و سایر فعالیت‌های ضروری بدون وابستگی کامل به تأمینات حمل شده از زمین باشد.

در آخرین مرحله از برنامه مشارکت‌های فناوری‌های فضایی آینده (NextSTEP-3)، ناسا به دنبال راه‌حل‌هایی در چندین حوزه حیاتی است. این سازمان به ویژه به فناوری‌هایی که می‌تواند شکاف‌های موجود در قابلیت‌ها را پر کند و مأموریت‌های آینده در ماه را مقاوم‌تر و اقتصادی‌تر کند، علاقه‌مند است.

یکی از اولویت‌ها توسعه سیستم‌های انرژی خورشیدی عمودی است. برخلاف پنل‌های خورشیدی معمولی که می‌توانند تحت تأثیر چرخه شبانه‌روزی ماه قرار بگیرند، آرایه‌های عمودی به‌طور استراتژیک قرار گرفته می‌توانند کمک کنند تا دسترسی به نور خورشید در مناطق نزدیک به قطب‌های ماه بیشتر و پایدارتر باشد. این سیستم‌ها همچنین نیاز به فناوری‌هایی برای مدیریت، توزیع و ذخیره‌سازی انرژی خواهند داشت.

ناسا همچنین در حال بررسی روش‌هایی برای استخراج اکسیژن از رگولیت ماه است، لایه‌ای از گرد و غبار و سنگ‌های خرد شده که سطح ماه را می‌پوشاند. اکسیژن به‌طور شیمیایی در مواد معدنی موجود در رگولیت متصل است و توسعه تکنیک‌های استخراج کارآمد می‌تواند منبعی محلی برای فضانوردان فراهم کند. این فناوری می‌تواند در نهایت مقدار اکسیژنی که باید از زمین حمل شود را کاهش دهد و همچنین به تولید سوخت موشکی کمک کند.

یک حوزه دیگر تحت بررسی شامل ژنراتورهای استرلینگ رادیوایزوتوپ است. این سیستم‌ها گرمای تولید شده توسط مواد رادیواکتیو را به برق تبدیل می‌کنند و می‌توانند یک منبع انرژی مطمئن در محیط‌هایی که نور خورشید محدود یا در دسترس نیست، فراهم کنند. استفاده از آن‌ها به‌ویژه در مناطق ماه که دوره‌های طولانی تاریکی یا شرایط عملیاتی دشواری را تجربه می‌کنند، مرتبط است.

تولید پیشرفته در فضا یکی دیگر از اجزای اصلی برنامه است. ناسا توانایی تولید تجهیزات و مواد به‌طور مستقیم در یا نزدیک ماه را به‌عنوان یک گام مهم به سوی کاهش وابستگی به زنجیره‌های تأمین مبتنی بر زمین می‌بیند. تولید اجزا به‌صورت محلی می‌تواند انعطاف‌پذیری مأموریت را افزایش دهد، نیازهای حمل و نقل را کاهش دهد و به خدمه اجازه دهد به‌طور مؤثرتری به مشکلات فنی غیرمنتظره پاسخ دهند.

این سازمان همچنین از رویکردهای نوآورانه در تولید نانومواد حمایت می‌کند. نانومواد با عملکرد بالا می‌توانند در اکتشافات ماه کاربرد داشته باشند، از جمله ساخت و ساز، سیستم‌های انرژی و تجهیزات تخصصی. بهبود در دسترس بودن و کیفیت آن‌ها می‌تواند در نهایت به یک اکوسیستم تجاری وسیع‌تر در اطراف فعالیت‌های ماه کمک کند.

علاقه ناسا به این فناوری‌ها نشان‌دهنده یک تغییر از مأموریت‌های کوتاه‌مدت ماه به سوی یک استراتژی اکتشافی پایدارتر است. برنامه آرتمیس این سازمان برای بازگرداندن فضانوردان به ماه و ایجاد قابلیت‌های لازم برای مأموریت‌های پیچیده‌تر طراحی شده است. ایجاد زیرساختی که بتواند برای مدت طولانی عمل کند، ضروری تلقی می‌شود اگر اکتشافات ماه بخواهد فراتر از اکتشافات فردی برود.

قطب جنوبی ماه به‌ویژه جذاب است زیرا برخی مناطق به‌عنوان حاوی یخ آب در نظر گرفته می‌شوند و نسبت به سایر نقاط ماه سطح نور خورشید نسبتاً مطلوبی دریافت می‌کنند. آب می‌تواند به یک منبع مهم برای خدمه‌های آینده تبدیل شود و ممکن است آب آشامیدنی و پشتیبانی از تولید اکسیژن و سوخت مبتنی بر هیدروژن را پس از پردازش فراهم کند.

گرگ استاور، معاون مدیر ناسا برای فعالیت‌های اکتشاف و فناوری پیشرفته، گفت که این سازمان در حال تسریع توسعه فناوری‌های کلیدی در حالی که با صنعت همکاری می‌کند تا قابلیت‌های لازم برای اکتشاف پایدار در ماه را تقویت کند. این همکاری‌ها همچنین به‌منظور تشویق سرمایه‌گذاری و گسترش پایه صنعتی که از آرزوهای فضایی ایالات متحده حمایت می‌کند، طراحی شده‌اند.

توسعه یک پایگاه دائمی در ماه همچنان یک چالش فناوری و لجستیکی پیچیده است. دماهای شدید، تابش، گرد و غبار ساینده ماه، ارتباطات محدود و عدم وجود جو قابل تنفس همه نیاز به راه‌حل‌های تخصصی دارند. بنابراین، ابتکارات فناوری جدید ناسا نمایانگر یک گام مهم به سوی تبدیل ماه از یک مقصد برای مأموریت‌های فردی به یک پلتفرم بالقوه بلندمدت برای تحقیقات علمی و اکتشافات آینده در عمق فضا است.