مراکش خواستار تغییر از مدیریت بحران به راه‌حل‌های انسانی پایدار شد

Friday 18 September 2026 - 09:00

مراکش خواستار رویکردی جدید به اقدام انسانی بین‌المللی شده است و بر راه‌حل‌های بلندمدتی تأکید دارد که می‌تواند به جوامع آسیب‌پذیر کمک کند تا به تدریج بر بحران‌ها غلبه کنند و وابستگی خود به کمک‌های انسانی را کاهش دهند.

این موضع در رم توسط نماینده دائم مراکش در سازمان‌های ملل مستقر در پایتخت ایتالیا، یوسف بلا، در جریان بحث‌ها درباره اجرای یک چارچوب استراتژیک برای همکاری در محیط‌های آسیب‌پذیر و تحت بحران ارائه شد.

این جلسه به عنوان بخشی از دهمین جلسه مشترک شامل نهادهای حاکم بر سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، برنامه جهانی غذا و صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی برگزار شد.

بلا پیشرفت‌های حاصل شده تحت چارچوب همکاری موجود را خوشامد گفت و بر اهمیت اقدام هماهنگ میان نهادهای ملل متحد مستقر در رم تأکید کرد، زیرا بحران‌ها به طور فزاینده‌ای پیچیده، طولانی و به هم پیوسته می‌شوند.

در عین حال، او استدلال کرد که همکاری بین‌المللی باید فراتر از پاسخ به بحران‌ها برود و بر ایجاد مسیرهایی به سوی بهبودی تأکید بیشتری داشته باشد. در بسیاری از محیط‌های آسیب‌پذیر، مداخلات انسانی می‌توانند سال‌ها ادامه یابند زیرا وضعیت‌های اضطراری طولانی یا تکراری می‌شوند، که سؤالاتی را درباره چگونگی حمایت مؤثر مکانیزم‌های موجود از خروج پایدار از وضعیت‌های بحرانی مطرح می‌کند.

در پس‌زمینه‌ای از کاهش منابع مالی، دیپلمات مراکشی تأکید کرد که مدیریت بحران نباید به یک مدل دائمی تبدیل شود. او به جای آن خواستار سیاست‌هایی شد که شرایط لازم برای بازسازی معیشت‌های آسیب‌دیده و کاهش تدریجی وابستگی آن‌ها به کمک‌های بین‌المللی را ایجاد کند.

او گفت که چنین انتقالی نیازمند تلاش‌های هماهنگ برای رسیدگی به عوامل ساختاری است که آسیب‌پذیری را به وجود می‌آورند، از جمله ناامنی غذایی، فقر روستایی، جابجایی، درگیری، تغییرات اقلیمی و ضعف در سیستم‌های غذایی محلی است.

بلا همچنین خواستار همکاری قوی‌تر بین نهادهای ملل متحد مستقر در رم و نهادهای مالی بین‌المللی، اهداکنندگان و دیگر شرکای توسعه شد. او استدلال کرد که چنین شراکت‌هایی می‌تواند به اطمینان از ادغام مداخلات انسانی در استراتژی‌های بلندمدت متمرکز بر تاب‌آوری و بهبودی کمک کند.

نماینده مراکش همچنین تأکید کرد که همکاری نباید محدود به بهبود هماهنگی پس از بروز یک بحران باشد. بلکه باید از ابتدا به ساخت مسیرهای بهبودی و تقویت ظرفیت‌های ملی و محلی کمک کند.

پیشنهاد مراکش در میان بحث‌های بین‌المللی گسترده‌تر درباره اینکه چگونه سیستم‌های انسانی می‌توانند به بحران‌های فزاینده و طولانی‌تر پاسخ دهند، در حالی که از منابع محدود به طور مؤثرتری استفاده می‌کنند، مطرح شده است. این رویکرد بر پیوند دادن کمک‌های اضطراری با توسعه، تاب‌آوری و راه‌حل‌های محلی تأکید بیشتری دارد.

بلا نتیجه‌گیری کرد که اثربخشی اقدام انسانی نباید تنها بر اساس توانایی در پاسخ به یک وضعیت اضطراری اندازه‌گیری شود، بلکه همچنین باید بررسی شود که آیا آن پاسخ به راه‌حل‌های پایدار کمک می‌کند و از تبدیل بحران‌های موقتی به وضعیت‌های دائمی جلوگیری می‌کند.