مراکش-برزیل: همکاری جنوب-جنوب در بوته آزمایش چالش‌های ژئوپلیتیکی ۲۰۲۶
مراکش و برزیل یک آرزوی مشترک دارند: تحکیم یک رابطه دوجانبه پایدار، که به عنوان اهرمی برای ثبات سیاسی، رشد اقتصادی و هماهنگی دیپلماتیک بین آفریقا و آمریکای لاتین دیده می‌شود. در یک زمینه بین‌المللی که با گسترش بحران‌ها، افزایش رقابت برای نفوذ، منابع، انرژی و مسائل زیست‌محیطی مشخص می‌شود، این دو کشور به طور فزاینده‌ای به عنوان بازیگرانی در حال ظهور هستند که قادر به ایفای نقش پیشرو در مناطق مربوطه خود تا سال ۲۰۲۶ هستند.
طبق تحلیلی که توسط روزنامه برزیلی ژورنال تریبونا منتشر شده است، رباط و برازیلیا اکنون دارایی‌های لازم را برای استقرار استراتژی‌های ژئوپلیتیکی ساختاریافته، با پشتیبانی مشارکت‌های مالی و امنیتی با هدف تقویت ثبات اجتماعی و اقتصادی، در اختیار دارند. برزیل به عنوان کشوری معرفی می‌شود که در دوران ریاست جمهوری لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا به یک مدل توسعه قوی بازگشته است، در حالی که مراکش به عنوان کشوری توصیف می‌شود که از سال ۱۹۹۹، مسیری از تداوم استراتژیک را تحت رهبری ملک محمد ششم دنبال کرده است که ترکیبی از چشم‌انداز بلندمدت، حاکمیت قاطع و درک عمیق از پویایی قدرت بین‌المللی است.
از نظر دیپلماتیک، این تحلیل، رویکرد مراکش را که مبتنی بر دیپلماسی چندبعدی، عمل‌گرایانه و واقع‌بینانه است، برجسته می‌کند. این رویکرد بر مشارکت‌های متنوع با قدرت‌های بزرگ، به‌ویژه ایالات متحده، چین، روسیه و اتحادیه اروپا، در عین حفظ سیاست مداوم دفاع از تمامیت ارضی و حاکمیت ملی، متکی است. همکاری با برزیل، به عنوان یک رابطه جنوب-جنوب مبتنی بر منافع مشترک و اعتماد سیاسی متقابل، در این چارچوب قرار می‌گیرد.
مسئله صحرای مراکش جایگاه محوری در این تحلیل ژئوپلیتیکی دارد. به گفته همین منبع، مواضع بین‌المللی در مورد این موضوع، به شدت بر استراتژی‌های کشورهای آمریکای لاتین، آفریقا و اروپا تأثیر می‌گذارد، که اغلب مجبور به حرکت بین نیاز به تعادل، فشارهای رقابتی و محاسبات منطقه‌ای هستند. مراکش به عنوان یک بازیگر میانجی‌گر معرفی می‌شود که به دنبال کاهش هزینه‌های درگیری، مدیریت تهدیدات درک شده و حفظ تعادل پایدار منطقه‌ای است، در حالی که این موضوع را به عنوان یک اصل غیرقابل مذاکره حاکمیت خود مطرح می‌کند.
از منظر اقتصادی و استراتژیک، این تحلیل، همگرایی فزاینده منافع بین رباط و برازیلیا را در حوزه‌های کلیدی مانند تجارت، امنیت غذایی، مهاجرت، انرژی و لجستیک برجسته می‌کند. این نزدیکی بخشی از یک استراتژی گسترده‌تر با هدف تقویت نفوذ در غرب آفریقا و در امتداد ساحل اقیانوس اطلس است که در شرایطی که تنش‌ها در ساحل، رقابت‌های دریایی و افزایش رقابت بین قدرت‌های بزرگ وجود دارد، مناطق استراتژیک اصلی محسوب می‌شوند.
-
23:00
-
20:30
-
19:30
-
17:30
-
17:00
-
13:30
-
13:15
-
13:00
-
12:45
-
12:30
-
12:15
-
12:00
-
11:45
-
11:15
-
11:00
-
10:45
-
10:30
-
10:15
-
10:00
-
10:00
-
10:00
-
09:45
-
09:15
-
09:00
-
08:45
