اولین گوشی هوشمند لمسی در تاریخ توسط چه کسی ساخته شد؟

Thursday 03 September 2026 - 08:48

آیفون معمولاً به عنوان انقلابی در صنعت گوشی‌های هوشمند شناخته می‌شود، زمانی که اپل آن را در سال 2007 معرفی کرد. سامسونگ و دیگر تولیدکنندگان بزرگ بعداً به استاندارد جهانی دستگاه‌های لمسی کمک کردند. اما داستان گوشی‌های هوشمند لمسی بیش از یک دهه قبل از اولین آیفون آغاز شد.

در میان دستگاه‌های پیشگام، IBM Simon Personal Communicator وجود داشت که به عنوان یکی از اولین گوشی‌های موبایل تجاری که ارتباطات سلولی، عملکردهای دستیار دیجیتال شخصی و رابط لمسی را ترکیب کرده بود، شناخته می‌شود.

IBM Simon را در سال 1992 معرفی کرد و در تاریخ 16 آگوست 1994 به صورت تجاری عرضه کرد. در آن زمان، این دستگاه نمایانگر یک پیشرفت تکنولوژیکی بزرگ بود که چندین عملکرد را که در نهایت به ویژگی‌های استاندارد گوشی‌های هوشمند مدرن تبدیل شدند، گرد هم آورد.

Simon دارای یک صفحه نمایش لمسی مقاومتی 4.5 اینچی بود. برخلاف گوشی‌های هوشمند امروزی، صفحه نمایش آن به لمس سبک انگشت پاسخ نمی‌داد. کاربران معمولاً باید فشار بیشتری وارد می‌کردند، اغلب با یک قلم، تا با رابط کاربری تعامل داشته باشند.

تکنولوژی صفحه نمایش لمسی مقاومتی به لایه‌های انعطاف‌پذیری متکی است که هنگام وارد کردن فشار با هم تماس می‌گیرند. تغییرات الکتریکی حاصل، به دستگاه اجازه می‌دهد تا موقعیت لمس را تشخیص داده و آن را به یک عمل تبدیل کند.

Simon بیشتر از یک گوشی موبایل معمولی بود. این دستگاه امکاناتی مانند ایمیل، فکس، تقویم، مدیریت مخاطبین و ابزارهای یادداشت‌برداری را ارائه می‌داد و همچنین برنامه‌های داخلی مانند ماشین حساب و برنامه طراحی را داشت. این دستگاه بر روی یک سیستم عامل سفارشی مبتنی بر GEOS اجرا می‌شد و دارای یک پردازنده 16 مگاهرتزی و 1 مگابایت RAM بود.

با وجود طراحی نوآورانه‌اش، IBM Simon نتوانست به موفقیت بازار انبوه دست یابد. اندازه نسبتاً بزرگ، عمر باتری محدود و زیرساخت داده‌های موبایل ناکافی در اواسط دهه 1990 جذابیت عملی آن را محدود کرد. گزارش شده است که حدود 50,000 دستگاه قبل از پایان تولید در سال 1995 فروخته شده است.

موفقیت محدود تجاری Simon یک نکته مهم در تاریخ گوشی‌های هوشمند را نشان می‌دهد: تکنولوژی لمسی به تنهایی کافی نبود تا صنعت گوشی‌های موبایل را متحول کند. شبکه‌های سریع‌تر، نرم‌افزارهای قوی‌تر، سخت‌افزار بهبود یافته و رابط‌های کاربری شهودی‌تر نیز لازم بود تا گوشی‌های هوشمند به جریان اصلی تبدیل شوند.

دستگاه‌های لمسی دیگری نیز به دنبال آن آمدند. Alcatel One Touch Com، که در سال 1998 معرفی شد، دارای یک صفحه نمایش لمسی 2.8 اینچی و قابلیت‌های مرور WAP بود. در سال 2000، اریکسون R380 را معرفی کرد، دستگاهی دیگر که عملکردهای گوشی موبایل را با ویژگی‌های دستیار دیجیتال شخصی ترکیب کرده بود.

Nokia این روند را با Nokia 7710 در سال 2004 ادامه داد، اولین گوشی لمسی خود. این گوشی از تکنولوژی صفحه نمایش لمسی مقاومتی استفاده می‌کرد و ویژگی‌هایی مانند مرور وب و مشاهده PDF را ارائه می‌داد. با این حال، این گوشی به محبوبیت گسترده‌ای دست نیافت و در سال 2005 متوقف شد.

توسعه این دستگاه‌های اولیه زمینه‌ساز مهمی برای انقلاب گوشی‌های هوشمند بعدی بود. اگرچه آیفون به عنوان محصولی که بیشتر با گوشی‌های هوشمند لمسی مدرن مرتبط است شناخته می‌شود، اما این تکنولوژی و مفهوم سال‌ها پیش در حال تکامل بود. بنابراین، IBM Simon جایگاه مهمی در تاریخ تکنولوژی موبایل دارد به عنوان یکی از دستگاه‌هایی که به تعریف آنچه یک گوشی هوشمند می‌تواند باشد، کمک کرد.