انقلاب پادشاه و مردم: تعهدی مداوم برای حمل مشعل

Tuesday 19 August 2025 - 15:25

روز چهارشنبه، 20 آگوست 2025، مراکش هفتاد و دومین سالگرد اتحاد بین تاج و تخت و مردم را گرامی داشت، تاریخی نمادین که در حافظه ملی حک شده است. این سالگرد که امسال با شصت و دومین سالگرد تولد والاحضرت محمد ششم پادشاه همزمان شده است، یکی از مهمترین مقاطع تاریخ معاصر پادشاهی را به یاد می‌آورد.

یک مقطع بنیانگذاری استقلال

در 20 آگوست 1953، تحت الحمایه فرانسه تصمیم گرفت والاحضرت محمد پنجم فقید و خانواده سلطنتی را تبعید کند، به این امید که روحیه مقاومت را تضعیف کند. این تصمیم نتیجه معکوس داشت: انسجام ملی را تقویت کرد و تمام مردم مراکش را که مصمم به دفاع از عزت و وحدت خود بودند، بسیج کرد. پس از دو سال مبارزه و فداکاری، بازگشت پیروزمندانه پادشاه در نوامبر 1955 راه را برای استقلال و ساختن یک مراکش آزاد هموار کرد.

فداکاری‌هایی که در حافظه جمعی حک شده‌اند

جشن ۲۰ آگوست همچنین فرصتی است برای یادآوری نبردهای بزرگی که مبارزان مقاومت مراکش علیه استعمارگران، به ویژه الهری، انوال، بوغافر و جبل بدو، انجام دادند. این وقایع، سرسختی مردمی را نشان می‌دهد که هرگز تسلیم را نپذیرفتند و می‌دانستند چگونه هویت خود را در مواجهه با تلاش‌های تفرقه‌افکنانه، مانند بربر داهیر در سال ۱۹۳۰، حفظ کنند.

نقش محوری تاج و تخت در مبارزه ملی

اعلیحضرت محمد پنجم فقید، مظهر امید و مشروعیت آرمان ملی بود. سخنرانی او در طنجه در سال ۱۹۴۷ گامی تعیین‌کننده بود که آشکارا بر تمایل مراکش به استقلال و تعهد آن به وحدت و ارزش‌های تمدنی خود تأکید کرد. با وجود تبعید تحمیلی، پادشاه همچنان نماد حاکمیت باقی ماند و تا زمان بازگشتش الهام‌بخش مقاومت بود.

میراث و تداوم

پس از استقلال، مراکش به مبارزه خود برای تمامیت ارضی ادامه داد: بازپس‌گیری طرفایا در سال ۱۹۵۸، سیدی ایفنی در سال ۱۹۶۹، و سپس صحرای مراکش به لطف راهپیمایی سبز که توسط مرحوم حسن دوم در سال ۱۹۷۵ آغاز شد. این نقاط عطف، تداوم همان حرکت را نشان می‌دهند، حرکت مردمی که گرد تخت سلطنت خود متحد شده‌اند تا از قلمرو خود دفاع کنند و آینده خود را بسازند.

خاطره‌ای برای نسل‌های جوان

کمیسیون عالی مبارزان سابق مقاومت و اعضای سابق ارتش آزادی‌بخش تأکید می‌کند که بزرگداشت این تاریخ محدود به ادای احترام به گذشته نیست. همچنین هدف آن انتقال ارزش‌های میهن‌پرستی، فداکاری و وفاداری است که همچنان پایه و اساس هویت مراکشی را تشکیل می‌دهند.

خانواده مقاومت، به نوبه خود، وفاداری خود را به تخت سلطنت علوی و تعهد مداوم خود به اعلیحضرت پادشاه محمد ششم مجدداً تأیید کرد و از ابتکارات سلطنتی برای دفاع از تمامیت ارضی و تحکیم یک مراکش متحد و پایدار که پذیرای محیط منطقه‌ای و بین‌المللی خود باشد، استقبال کرد.