افزایش فقر چندبعدی جهانی برای نخستین بار از سال ۲۰۱۰

Monday 12 - 17:00

فقر چندبعدی جهانی برای نخستین بار از زمان معرفی این شاخص در سال ۲۰۱۰ بدتر شده است، بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ که توسط برنامه توسعه ملل متحد (UNDP) و ابتکار فقر و توسعه انسانی آکسفورد (OPHI) منتشر شده است. این گزارش تخمین می‌زند که حدود ۱.۲ میلیارد نفر در سراسر جهان در فقر چندبعدی حاد زندگی می‌کنند و مقیاس محرومیتی که جوامع آسیب‌پذیر را تحت تأثیر قرار می‌دهد، را برجسته می‌سازد.

این ارزیابی سالانه که در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شده، افزایش ۵۱.۵ میلیون نفری افرادی که با فقر چندبعدی حاد مواجه هستند را نسبت به سال گذشته ثبت کرده است. این بدتر شدن نشان‌دهنده یک معکوس قابل توجه پس از سال‌ها پیگیری فقر از طریق چارچوبی است که به ثبت نابرابری‌ها فراتر از درآمد می‌پردازد.

برخلاف معیارهای متعارف فقر، شاخص فقر چندبعدی چندین جنبه از زندگی روزمره را بررسی می‌کند، از جمله تغذیه، آموزش و دسترسی به خدمات اساسی. این شاخص بررسی می‌کند که آیا افراد با نابرابری‌های همپوشانی مواجه هستند، مانند غذای ناکافی، آموزش محدود، آب آشامیدنی ناامن یا ناکافی و کمبود برق. این عوامل می‌توانند با هم ترکیب شوند و رفاه خانوار را تضعیف کرده و فرصت‌های پیشرفت اجتماعی و اقتصادی را محدود کنند.

آخرین آمار نشان می‌دهد که میلیون‌ها نفر دیگر با شرایط زندگی دشوار مواجه هستند، با اشکال مختلف محرومیت که یکدیگر را تقویت می‌کنند. دسترسی ضعیف به خدمات اساسی می‌تواند برای خانواده‌ها سخت‌تر کند تا شرایط خود را بهبود بخشند، در حالی که آموزش و تغذیه ناکافی می‌تواند فرصت‌های بلندمدت برای اشتغال، سلامت و امنیت اقتصادی را کاهش دهد.

الکساندر دِ کرو، مدیر UNDP، افزایش را به عنوان یک هشدار برای جامعه بین‌المللی توصیف کرد. پشت این آمار، افراد و خانواده‌هایی قرار دارند که با سختی‌های مرتبط مواجه هستند، از جمله گرسنگی، اختلال در آموزش و دسترسی محدود به زیرساخت‌های اساسی. این چالش‌ها می‌توانند چرخه‌ای ایجاد کنند که در آن فقر به سختی به دست آوردن منابع و خدمات لازم برای فرار از آن را دشوار می‌سازد.

این بدتر شدن همچنین نگرانی‌هایی را درباره تاب‌آوری پیشرفت در توسعه انسانی به وجود می‌آورد. بهبود در سطح زندگی تضمین نمی‌شود که ادامه یابد، به ویژه زمانی که جمعیت‌های آسیب‌پذیر با چندین نابرابری به طور همزمان مواجه هستند. یافته‌ها بر اهمیت ارزیابی فقر از طریق یک لنز وسیع‌تر که شرایط واقعی زندگی افراد را منعکس می‌کند، تأکید می‌کند، نه اینکه به طور انحصاری به سطح درآمد تکیه کند.

یافته‌های UNDP و OPHI به نیاز به سیاست‌های عمومی هماهنگ که به چندین اولویت به طور همزمان رسیدگی می‌کند، اشاره دارد. اقداماتی برای بهبود امنیت غذایی، گسترش دسترسی به آموزش، تأمین آب آشامیدنی ایمن و برق، و تقویت خدمات اساسی می‌تواند به کاهش اشکال همپوشانی محرومیت و بهبود شرایط زندگی کمک کند.

با ۱.۲ میلیارد نفر تحت تأثیر فقر چندبعدی حاد، گزارش ۲۰۲۶ مقیاس چالش توسعه جهانی را برجسته می‌کند. افزایش در این شاخص یادآور این است که کاهش فقر نیاز به تلاش‌های مستمر، حمایت هدفمند از جوامع آسیب‌پذیر و سیاست‌هایی دارد که به علل مرتبط محرومیت رسیدگی می‌کند.